Artikel 269b Faillissementswet (269b FW)

Is het akkoord aangenomen, dan is de zaak nog niet klaar: de rechtbank moet het nog bekrachtigen. Dat heet homologatie. Dit artikel regelt wanneer de zitting daarover plaatsvindt, wie die datum bepaalt en hoe schuldeisers vooraf kunnen laten weten dat zij tegen bekrachtiging zijn.

Wie de zitting bepaalt

De hoofdregel is dat de rechter-commissaris de dag van de zitting nog vóór het sluiten van de vergadering vaststelt. Wie op de vergadering aanwezig is, weet dus meteen wanneer de rechtbank de zaak behandelt. Dat geldt zowel voor het akkoord dat gewoon is aangenomen als voor het akkoord dat door de rechter-commissaris is vastgesteld alsof het was aangenomen.

De weg via de rechtbank

Anders ligt het wanneer de rechtbank het proces-verbaal heeft verbeterd omdat het akkoord ten onrechte als verworpen was beschouwd. Dan bepaalt de rechtbank de zitting in haar eigen beschikking. Omdat de schuldeisers daar niet bij zijn, geven de bewindvoerders hun daarvan schriftelijk kennis. Zo hoort iedereen alsnog wanneer de behandeling plaatsvindt.

Ten minste acht en ten hoogste veertien dagen

De wet bindt de zitting aan een venster. Zij vindt plaats ten minste acht en ten hoogste veertien dagen na de stemming, of, in het geval van de verbeterde uitslag, na de beschikking van de rechtbank. Wie de datum binnen dat venster vaststelt, bepaalt daarmee ook hoeveel dagen de schuldeisers hebben om hun bezwaren in te dienen: dat kan tot de zitting.

Bezwaren op schrift

In diezelfde periode kunnen schuldeisers de rechter-commissaris schriftelijk laten weten waarom zij weigering van de homologatie wenselijk vinden. Dat kan iedere schuldeiser doen, dus ook wie vóór het akkoord heeft gestemd of niet op de vergadering was. Die brieven komen bij de stukken en spelen mee bij de behandeling ter zitting.

Een voorbeeld. Een schuldeiser stemt vóór het akkoord, maar hoort een week later dat de onderneming een grote order is kwijtgeraakt waarop de betaling van het akkoord was gebaseerd. Binnen het venster van veertien dagen schrijft hij de rechter-commissaris dat de nakoming volgens hem niet gewaarborgd is. Zijn brief ligt op de zitting op tafel.

In de praktijk

Voor de schuldeiser is dit de gelegenheid om bezwaren aan te voeren zonder een procedure te hoeven starten. De wet stelt twee eisen: het bezwaar is schriftelijk en het wordt ingediend in de periode vóór de zitting. Bijgevoegde stukken die het bezwaar onderbouwen, liggen dan bij de behandeling op tafel.

Voor de ondernemer is het een korte periode van onzekerheid. De uitkomst van de stemming ligt er, maar hij is pas verder als de rechtbank het akkoord bekrachtigt en die beslissing vaststaat.

Voor de bewindvoerders ligt er in het bijzondere geval van de verbeterde uitslag een concrete taak: zij moeten alle schuldeisers schriftelijk over de zittingsdatum informeren, zodat niemand het venster mist waarin bezwaren kunnen worden ingebracht.