Artikel 123 Faillissementswet (123 FW)

Een schuldeiser die zijn vordering moet verdedigen omdat de curator of een andere schuldeiser haar betwist, hoeft niet aan zwaardere eisen te voldoen dan wanneer hij zijn debiteur gewoon voor de rechter had gebracht. Dat is de kern van dit korte artikel: het faillissement verandert niets aan de bewijslast. Wat vóór de faillietverklaring genoeg was, is dat nu ook.

Waarom deze regel nodig is

In een faillissement staat de schuldeiser tegenover een curator die de administratie beheert, die alle andere vorderingen kent en die het belang van de gezamenlijke schuldeisers behartigt. Zonder deze bepaling zou de verleiding groot zijn om van de schuldeiser telkens nog meer papier te vragen, met als resultaat dat vorderingen sneuvelen op bewijsproblemen in plaats van op inhoud. De wet trekt daar een streep.

Wat het concreet betekent

• Dezelfde maatstaf. De rechter beoordeelt de vordering zoals hij dat in een gewone civiele zaak tegen de schuldenaar zou doen.
• Geen extra stukken. Er mag geen aanvullend bewijs worden geëist enkel omdat er nu een curator tegenover u staat.

- De gewone regels blijven gelden. Rust de bewijslast van een bepaald punt normaal op u, dan blijft dat zo; dit artikel verlicht uw positie niet, het verzwaart haar alleen niet.

Bewijs blijft bewijs

De bepaling betekent niet dat een vordering op uw woord wordt aangenomen. Wie zich beroept op een overeenkomst, een levering of een verrichte dienst, moet dat aannemelijk kunnen maken met wat daar normaal voor nodig is: contracten, facturen, bevestigingen, correspondentie, een boeking. Alleen mag daar niets bovenop komen omdat het toevallig een faillissement betreft.

Een voorbeeld

Een adviseur heeft jarenlang op mondelinge opdracht gewerkt en stuurde maandelijks facturen die steeds zonder protest werden betaald. Nu betwist de curator de laatste drie facturen omdat een schriftelijke opdracht ontbreekt. De adviseur hoeft die opdracht niet alsnog op papier te toveren: hij levert het bewijs dat hij ook tegen zijn opdrachtgever zelf zou moeten leveren, bijvoorbeeld de urenspecificaties, de e-mails over het werk en het betaalpatroon van de eerdere facturen.

In de praktijk

Verzamel uw dossier zoals u het bij een gewone incasso zou opbouwen. Denk aan de overeenkomst of de opdrachtbevestiging, de facturen, bewijs van levering of van verrichte werkzaamheden en de correspondentie waarin de vordering niet werd betwist.

Blijft de curator doorvragen, houd dan twee dingen uit elkaar. Bij zijn onderzoek van uw vordering mag hij op grond van artikel 111 Fw ontbrekende stukken opvragen en inzage verlangen in uw administratie en in de originele bewijsstukken; daartegen biedt dit artikel geen verweer, en meewerken is meestal de kortste route naar erkenning. Wat artikel 123 Fw vastlegt is de lat zelf: moet over de betwisting worden geoordeeld, dan geldt de bewijsmaatstaf die ook tegenover uw wederpartij buiten faillissement zou hebben gegolden, en geen zwaardere.