Zo dikwijls er, naar het oordeel van de rechter-commissaris, voldoende gerede penningen aanwezig zijn, beveelt deze een uitdeling aan de geverifieerde schuldeisers en aan de schuldeisers, bedoeld in het derde lid van artikel 110, ten aanzien van wie een beslissing is genomen over hetgeen hun krachtens de in dat lid bedoelde overeenkomst toekomt.
Artikel 179 Faillissementswet (179 FW)
Het bevel tot een tussentijdse uitdeling
Wettekst
Toelichting
Een faillissement kan jaren duren. Artikel 179 Fw zorgt ervoor dat schuldeisers niet altijd tot het einde hoeven te wachten: telkens wanneer er naar het oordeel van de rechter-commissaris voldoende geld in de boedel beschikbaar is, beveelt hij een uitdeling. Er kunnen dus meerdere uitdelingen achter elkaar plaatsvinden.
Wie beslist
De beslissing ligt bij de rechter-commissaris, niet bij de curator en niet bij de schuldeisers. Hij weegt af of er echt geld vrij beschikbaar is. Dat is meer dan kijken naar het banksaldo: er moet ruimte overblijven voor lopende kosten en voor verplichtingen die nog aankomen, want een uitdeling kan niet zomaar worden teruggedraaid.
Aan wie wordt uitgedeeld
Een uitdeling komt niet bij iedereen terecht; de wet noemt twee groepen:
- De geverifieerde schuldeisers. Dat zijn de schuldeisers van wie de vordering bij de verificatie is erkend of voorwaardelijk is toegelaten.
- De schuldeisers uit artikel 110 Fw, derde lid. Dat zijn rechthebbenden die op grond van de daar bedoelde overeenkomst aanspraak maken, voor zover over hun aanspraak al een beslissing is genomen.
Wie zijn vordering nooit heeft ingediend, staat hier dus buiten. Dat is de reden dat het indienen van een vordering bij de curator zo belangrijk is.
Hoe het bedrag wordt bepaald
Het bevel tot uitdeling is het startsein voor de uitdelingslijst. De curator stelt die lijst op volgens artikel 180 Fw en legt haar ter goedkeuring voor aan de rechter-commissaris. Pas daarna weet elke schuldeiser welk bedrag voor hem is uitgetrokken.
Een voorbeeld. Bij een failliete groothandel is het bedrijfspand halverwege het faillissement verkocht, terwijl er nog een procedure loopt over een grote vordering. De rechter-commissaris vindt de opbrengst voldoende om alvast een deel uit te keren en beveelt een uitdeling; de rest volgt als de procedure is afgerond.
In de praktijk
Als schuldeiser hoeft u om een uitdeling niet te vragen; u krijgt vanzelf bericht wanneer de lijst er ligt. Wel is het verstandig uw adres- en rekeninggegevens actueel te houden bij de curator, anders blijft uw uitkering staan.
Reken niet op een volledige betaling. In veel faillissementen gaan de kosten en de bevoorrechte vorderingen voor, en blijft er voor de concurrente schuldeisers een klein percentage over. Een tussentijdse uitdeling is dan een deel van dat kleine percentage.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer moet de uitdeling worden bevolen?
Bestuurders van een failliete vennootschap wilden het faillissement laten beeindigen omdat de boedel genoeg opleverde om alle geverifieerde schuldeisers en de boedelkosten te betalen. De rechtbank wees dat af met het oog op verdere uitwinning voor niet-geverifieerde schuldeisers en de aandeelhouders. De Hoge Raad besliste dat dat onjuist is. Het faillissement eindigt van rechtswege zodra aan de geverifieerde schuldeisers het volle bedrag van hun vorderingen is uitgekeerd; daarmee is het doel van het faillissement bereikt en eindigt ook de beheers- en vereffeningstaak van de curator. Wat daarna nog van het vermogen over is, wordt vereffend door de bestuurders van de rechtspersoon.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.