Artikel 212nn Faillissementswet (212nn FW)

De curator brengt tijdens een faillissement openbare verslagen uit over de stand van zaken; artikel 73a Fw regelt die verslagplicht. Artikel 212nn Fw maakt daarop een uitzondering voor het faillissement van een bank. In die verslagen mag de curator geen gegevens of inlichtingen opnemen over derden die meededen of hebben meegedaan aan pogingen om de bank haar bedrijf te laten voortzetten.

Waarom deze uitzondering bestaat

Wie overweegt een bank in moeilijkheden overeind te helpen of activiteiten over te nemen, doet dat alleen als hij zeker weet dat zijn betrokkenheid niet openbaar wordt. Zou elke gesprekspartner terugvinden in een openbaar verslag, dan haakt bijna iedereen af, en verdwijnt de kans dat er iets van de dienstverlening behouden blijft. De vertrouwelijkheid dient dus niet het belang van die derde partij, maar het belang van de afwikkeling zelf.

Wat de curator wel meldt

De regel gaat over gegevens die tot personen of ondernemingen herleidbaar zijn en die met zulke reddingspogingen samenhangen. De verslagplicht zelf blijft overeind: over de omvang van de boedel, het verloop van de afwikkeling, de kosten en de vooruitzichten voor schuldeisers legt de curator gewoon verantwoording af. Hij mag ook melden dát er gesprekken zijn gevoerd; hij noemt daarbij niet wie de gesprekspartners waren.

Toezicht blijft bestaan

Dat iets niet in een openbaar verslag staat, betekent niet dat het aan controle ontsnapt. De rechter-commissaris houdt toezicht op de curator en kan wel over die informatie beschikken. De beperking geldt de openbaarheid van het verslag, niet de verantwoording binnen de procedure.

Een voorbeeld. Een andere financiële partij onderzoekt of zij een deel van de dienstverlening van de failliete bank kan overnemen, maar besluit uiteindelijk af te zien. Haar naam en de inhoud van dat onderzoek horen niet in het openbare verslag thuis. Wel meldt de curator wat de uitkomst betekent voor de boedel en voor de klanten.

In de praktijk

• Schuldeiser: mis je informatie in het verslag, vraag dan gericht naar de gevolgen voor jouw positie; die mag de curator wel toelichten.
• Klant van de bank: berichten over een mogelijke overname komen doorgaans pas naar buiten als er iets rond is, juist vanwege deze regel.

De achterliggende gedachte is nuchter. Openbaarheid is de hoofdregel in een faillissement, maar zij mag niet de enige route blokkeren waarlangs klanten en werknemers nog iets behouden.