Artikel 213bb Faillissementswet (213bb FW)

Als iemand zich meldt met de mededeling dat hij de curator is van een verzekeraar die in een andere lidstaat in liquidatie is, wil je weten of dat klopt. Artikel 213bb Fw regelt hoe hij dat aantoont. Een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het aanwijzingsbesluit is genoeg, of een andere schriftelijke verklaring van de bevoegde instanties van de lidstaat van herkomst.

Waarom dit licht is geregeld

Er hoeft geen Nederlandse procedure te worden gevoerd om de buitenlandse aanwijzing te laten erkennen. Dat past bij het uitgangspunt dat de opening van de procedure hier van rechtswege werkt. Een zwaardere bewijsregel zou de afwikkeling nodeloos vertragen, terwijl er aan de andere kant genoeg zekerheid moet zijn voor wie met deze persoon zaken doet.

Wat als bewijs telt

• Het aanwijzingsbesluit zelf, in een afschrift dat voor eensluidend is gewaarmerkt.

- Een andere schriftelijke verklaring die door de bevoegde instanties van de lidstaat van herkomst is gegeven.

De vertaling

Wil de curator zijn bevoegdheden tegenover iemand uitoefenen, dan moet hij op verlangen van die persoon een vertaling in het Nederlands van het afschrift laten zien. Iedereen kan daarom vragen: de wet beperkt dat niet tot schuldeisers of tot wederpartijen. Je hoeft dus geen genoegen te nemen met een document dat je niet kunt lezen.

Een voorbeeld. Een bank in Nederland krijgt het verzoek een rekening van een verzekeraar uit een andere lidstaat vrij te geven aan iemand die zegt daar curator te zijn. De bank vraagt om het gewaarmerkte afschrift en om een Nederlandse vertaling. Pas als die er zijn, hoeft zij aan het verzoek te voldoen.

In de praktijk

• Voor wederpartijen: vraag altijd om het stuk en om de vertaling voordat je meewerkt; dat is je enige echte controlemoment.
• Voor de curator: zorg dat je het gewaarmerkte afschrift en een Nederlandse vertaling bij de hand hebt voordat je hier gaat optreden.
• Voor schuldeisers: de identiteit van de curator staat los van de vraag welke bevoegdheden hij heeft; die staan in artikel 213aa Fw.

Wil de curator dat de procedure ook in het Nederlandse register zichtbaar wordt, dan biedt artikel 213cc Fw daarvoor de weg.