De Nederlandsche Bank N.V. zendt een afschrift van haar verzoekschrift, bedoeld in artikel 213b, aan de verzekeraar met beperkte risico-omvang en geeft van de inhoud daarvan kennis aan: a. indien het een verzekeraar met beperkte risico-omvang met zetel in Nederland betreft, de toezichthoudende autoriteiten van de staten die zijn aangewezen op grond van artikel 2:50, tweede lid, van de Wet op het financieel toezicht waar de verzekeraar met beperkte risico-omvang een bijkantoor heeft of waarheen hij diensten verricht vanuit vestigingen in op grond van dat artikel aangewezen staten; b. indien het een verzekeraar met beperkte risico-omvang met zetel in een andere staat betreft, de toezichthoudende autoriteiten van andere staten die zijn aangewezen op grond van artikel 2:50 van de Wet op het financiële toezicht waarheen hij diensten verricht vanuit een bijkantoor in Nederland.
Artikel 213hh Faillissementswet (213hh FW)
Het verzoekschrift van de toezichthouder en de kennisgeving daarvan
Wettekst
Toelichting
Het faillissement van een verzekeraar met beperkte risico-omvang wordt aangevraagd door De Nederlandsche Bank N.V. Artikel 213hh Fw regelt wat zij met dat verzoekschrift verder moet doen. Zij zendt een afschrift ervan aan de verzekeraar zelf, en zij stelt bepaalde buitenlandse toezichthouders op de hoogte van de inhoud.
Bericht aan de verzekeraar
De verzekeraar krijgt een afschrift van het verzoekschrift. Hij weet daardoor precies wat er is gevraagd en op welke gronden, en kan zich daartegen verweren. Dat is een elementaire waarborg: over een aanvraag die het einde van de onderneming kan betekenen, hoor je niet pas achteraf.
Bericht aan de toezichthouders
Welke buitenlandse toezichthouders bericht krijgen, hangt af van waar de verzekeraar zijn zetel heeft. Het gaat steeds om toezichthouders van staten die op grond van de Wet op het financieel toezicht zijn aangewezen.
- Zetel in Nederland: bericht gaat naar de toezichthouders van de aangewezen staten waar de verzekeraar een bijkantoor heeft of waarheen hij vanuit vestigingen in die staten diensten verricht.
- Zetel in een andere staat: bericht gaat naar de toezichthouders van de aangewezen staten waarheen de verzekeraar diensten verricht vanuit een bijkantoor in Nederland.
Waarom deze berichten
Een verzekeraar in problemen raakt vaak klanten in meer landen. Toezichthouders daar moeten kunnen inspelen op wat er gaat gebeuren, bijvoorbeeld door hun eigen polishouders te informeren of maatregelen te treffen. Door al bij het verzoekschrift te melden, gebeurt dat niet pas als het vonnis er ligt.
Een voorbeeld. Een kleine verzekeraar met zetel in Nederland verkoopt ook polissen via een vestiging in een aangewezen staat. Vraagt De Nederlandsche Bank N.V. het faillissement aan, dan gaat een afschrift naar de verzekeraar en krijgt de toezichthouder in dat land bericht van de inhoud van het verzoek.
In de praktijk
De wet noemt geen aparte termijn voor deze berichten. Uit de opzet volgt wel dat zij bij het verzoekschrift horen en dus niet mogen wachten tot de rechtbank heeft beslist.
- Voor de verzekeraar: reageer meteen op het afschrift; het verweer voer je bij de rechtbank die over het verzoek beslist.
- Voor polishouders in het buitenland: je eigen toezichthouder is in dit stadium al geïnformeerd en kan je vertellen wat er speelt.
- Voor schuldeisers: de melding van het vonnis zelf is apart geregeld in artikel 213ii Fw.