Artikel 120 Faillissementswet (120 FW)

Is een schuldeiser op grond van het vorige artikel de eed opgedragen, dan moet die eed ergens en op enig moment worden afgelegd. Dit artikel regelt dat praktische deel: bij wie, wanneer, of het ook door een gemachtigde kan, wat er gebeurt als de schuldeiser niet op de vergadering is, en hoe de aflegging wordt vastgelegd.

Bij wie en wanneer

De eed wordt afgelegd in handen van de rechter-commissaris. Dat kan meteen op de vergadering, maar de rechter-commissaris kan daar ook een latere dag voor bepalen. De schuldeiser hoeft niet per se zelf te komen: hij kan iemand daarvoor bijzonder machtigen, en die volmacht mag onderhands worden gegeven. Een notaris komt er dus niet aan te pas. Wel moet het om een bijzondere volmacht gaan: een algemene volmacht om de schuldeiser in het faillissement te vertegenwoordigen is niet genoeg.

De schuldeiser die er niet bij was

Vaak is de schuldeiser aan wie de eed wordt opgedragen niet ter vergadering. Het tweede lid vangt dat op: de griffier laat hem onmiddellijk weten dat hem de eed is opgedragen en op welke dag die moet worden afgelegd. Zo kan hij alsnog verschijnen of iemand machtigen.

Wat de eed inhoudt

Met de eed bevestigt de schuldeiser plechtig dat zijn vordering juist is. Wanneer een eed kan worden opgedragen, volgt uit artikel 119 Fw; dit artikel gaat alleen over de uitvoering. Een eed is geen vrijblijvende verklaring: wie opzettelijk een valse verklaring onder ede aflegt, kan zich schuldig maken aan meineed, een strafbaar feit.

Wat er wordt vastgelegd

Het derde lid regelt het bewijs van de aflegging. Wordt de eed buiten een vergadering afgelegd, dan geeft de rechter-commissaris de schuldeiser een verklaring dat het is gebeurd. Gebeurt het in een vergadering van schuldeisers, dan volstaat een aantekening in het proces-verbaal van die vergadering. In beide gevallen ligt vast dat aan de eedsopdracht is voldaan, wat van belang is voor de vraag of de vordering definitief wordt toegelaten.

Neem een concreet geval: een oud-medewerker vordert een onkostenvergoeding waarvan in de boekhouding niets is terug te vinden en waarvoor alleen een handgeschreven briefje bestaat. Niemand betwist de vordering, maar de curator vraagt om beëdiging. De schuldeiser is op de vergadering niet aanwezig; de griffier bericht hem dat hij op een bepaalde dag de eed moet afleggen. Hij verschijnt en legt de eed af bij de rechter-commissaris, die hem daarvan een verklaring meegeeft.

In de praktijk

Krijgt u een oproep om de eed af te leggen, neem die serieus en laat de dag niet verlopen. De toelating van uw vordering hangt eraan. Kunt u niet komen, machtig dan iemand schriftelijk en uitdrukkelijk voor deze eed; dat mag met een eenvoudige, ondertekende volmacht.

Realiseer u ook wat u verklaart. Klopt een deel van het bedrag naar uw eigen weten niet, meld dat dan aan de curator en pas uw vordering aan voordat u de eed aflegt.