← Terug 2 · De bevoegde rechtbank bij een faillissementsaanvraag Verder 3a · Voorrang van het schuldsaneringsverzoek bij samenloop →

Artikel 3 Faillissementswet (3 FW)

De brief van de griffier over de schuldsaneringsregeling

Wettekst

  1. Indien een verzoek tot faillietverklaring een natuurlijke persoon betreft en hij geen verzoek heeft ingediend tot het uitspreken van de toepassing van de schuldsaneringsregeling bedoeld in titel III, geeft de griffier de schuldenaar terstond bij brief kennis dat hij binnen veertien dagen na de dag van de verzending van die brief alsnog een verzoek als bedoeld in artikel 284 kan indienen.
  2. De behandeling van het verzoek tot faillietverklaring wordt geschorst totdat de in het eerste lid bedoelde termijn is verstreken.

Toelichting

Wordt het faillissement aangevraagd van een particulier of van een ondernemer met een eenmanszaak, dan mag die aanvraag niet zomaar worden afgehandeld. Dit artikel schrijft voor dat de griffier de schuldenaar meteen aanschrijft met de mededeling dat hij binnen veertien dagen na de verzenddag van die brief alsnog kan vragen om toepassing van de schuldsaneringsregeling. Zolang die termijn loopt, ligt de behandeling van de faillissementsaanvraag stil.

Voor wie geldt dit

De regel geldt alleen voor natuurlijke personen: mensen van vlees en bloed, met of zonder onderneming. Voor een bv, nv, stichting of vereniging geldt hij niet, want de schuldsaneringsregeling staat alleen open voor natuurlijke personen. En hij geldt alleen als de schuldenaar niet al zelf een verzoek tot schuldsanering had ingediend; had hij dat wel gedaan, dan is de brief overbodig.

De termijn van veertien dagen

De termijn begint te lopen op de dag na verzending van de brief van de griffier. Binnen die veertien dagen kan de schuldenaar het verzoek indienen dat de wet in artikel 284 Fw regelt. Doet hij dat niet, dan gaat de behandeling van de faillissementsaanvraag gewoon verder. De termijn bepaalt dus hoe lang de schorsing van het tweede lid duurt, maar hij is niet fataal: zolang de rechtbank de faillissementsaanvraag nog niet heeft afgedaan, kan de schuldenaar het verzoek alsnog indienen, en dan geldt de voorrangsregel van artikel 3a Fw.

Waarom de wet dit voorschrijft

Faillissement en schuldsanering leiden voor een particulier tot heel verschillende uitkomsten. In een faillissement wordt het vermogen verdeeld en blijven de restschulden na afloop in beginsel bestaan. De schuldsaneringsregeling duurt langer en stelt strenge eisen, maar kan eindigen met een schone lei, waarna de resterende schulden niet meer afdwingbaar zijn. De wetgever wil niet dat iemand die keuze mist alleen omdat een schuldeiser hem voor was.

Een voorbeeld

Een zelfstandige zonder personeel heeft een belastingschuld en twee onbetaalde leveranciers. Eén leverancier vraagt haar faillissement aan. Zij krijgt een brief van de rechtbank waarin staat dat zij binnen veertien dagen zelf om de schuldsaneringsregeling kan vragen. Zij stapt naar de gemeente, waar de schuldhulpverlening haar helpt met de aanvraag en met de verklaring die daarbij hoort. De faillissementszitting wacht op de uitkomst.

In de praktijk

Zo'n brief is geen formaliteit: het is voor veel mensen het enige moment waarop de keuze nog open ligt. Het aanvragen van de schuldsaneringsregeling vraagt voorbereiding, want er hoort een verklaring van de gemeente bij en de rechtbank kijkt naar het ontstaan van de schulden. Neem daarom meteen contact op met de schuldhulpverlening van uw gemeente en wacht niet tot de veertien dagen bijna om zijn.

Voor de aanvragende schuldeiser betekent dit uitstel. Dat kan vervelend voelen, maar de schorsing is beperkt en zorgt ervoor dat de rechtbank eerst de regeling behandelt die voor een particulier het meest passend kan zijn. Wat er gebeurt als beide verzoeken tegelijk lopen, staat in artikel 3a Fw; loopt er al een schuldsanering, dan geldt artikel 3b Fw.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Is de termijn van veertien dagen een harde termijn?

    Hoge Raad · 2010-01-29 · ECLI:NL:HR:2010:BK4947

    Nadat een schuldeiser zijn faillissement had aangevraagd, kreeg de schuldenaar van de griffier de brief van art. 3 lid 1 Fw, maar hij diende zijn verzoek om schuldsanering pas na de veertien dagen in. Het hof vond die termijn fataal. De Hoge Raad oordeelt dat art. 3 en 3a Fw ertoe strekken zoveel mogelijk tegen te gaan dat een natuurlijke persoon failleert, en dat de termijn van veertien dagen daarom geen fatale termijn is: het verzoek kan worden ingediend zolang de behandeling van het faillissementsverzoek nog niet is gesloten, ook als die behandeling na een afwijzing in hoger beroep plaatsvindt. Is het faillissement al uitgesproken, dan kan de schuldenaar alleen nog de weg van art. 15b Fw gaan.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 2 · De bevoegde rechtbank bij een faillissementsaanvraag Verder 3a · Voorrang van het schuldsaneringsverzoek bij samenloop →