- Indien nog geen dag voor de verificatievergadering is bepaald en minstens een jaar is verstreken sinds de uitspraak tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, kan de rechtbank op voordracht van de rechter-commissaris, op verzoek van de bewindvoerder dan wel van de schuldenaar een dag bepalen voor de zitting waarop de beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt behandeld. De rechtbank bepaalt die zitting slechts als de voordracht of het verzoek vergezeld gaat van een beredeneerde verklaring van de bewindvoerder omtrent de vraag of redelijkerwijs niet de verwachting bestaat dat de schuldenaar op zodanige wijze aan zijn verplichtingen kan voldoen dat voortzetting van de schuldsaneringsregeling gerechtvaardigd is. De rechter-commissaris kan de bewindvoerder bevelen deze verklaring op te stellen en aan de rechtbank en de betrokken partijen te doen toekomen.
- De rechtbank beëindigt de schuldsanering slechts indien redelijkerwijs niet de verwachting bestaat dat de schuldenaar op zodanige wijze aan zijn verplichtingen kan voldoen dat voortzetting van de schuldsaneringsregeling gerechtvaardigd is en van omstandigheden als bedoeld in artikel 350, derde lid, onder c tot en met g niet is gebleken.
- De rechtbank kan een of meer keren haar beslissing aanhouden voor nader onderzoek. De rechtbank bepaalt de dag waarop de schuldsaneringsregeling eindigt.
- De bewindvoerder doet van de dag, uur en plaats onverwijld aankondiging in de Staatscourant.
Artikel 354a Faillissementswet (354a FW)
Vroegtijdig beëindigen als voortzetting geen zin heeft
Wettekst
Toelichting
Soms is al vroeg duidelijk dat een schuldenaar over de resterende looptijd van zijn regeling niets zal kunnen afdragen, bijvoorbeeld door blijvende ziekte of een structureel minimuminkomen. Dit artikel maakt het mogelijk de regeling dan eerder af te ronden in plaats van de termijn zonder resultaat te laten uitzitten.
Wanneer deze weg openstaat
Er gelden twee voorwaarden vooraf. Er mag nog geen dag voor de verificatievergadering zijn bepaald, en er moet minstens een jaar zijn verstreken sinds de uitspraak waarbij de regeling werd toegepast. Is aan beide voldaan, dan kan de rechtbank een zitting bepalen waarop de beëindiging wordt behandeld.
Dat kan op voordracht van de rechter-commissaris of op verzoek van de bewindvoerder of van de schuldenaar zelf. De schuldenaar kan het dus zelf in gang zetten.
De verklaring van de bewindvoerder
De rechtbank bepaalt die zitting alleen als bij de voordracht of het verzoek een beredeneerde verklaring van de bewindvoerder zit. Daarin geeft hij onderbouwd antwoord op de vraag of redelijkerwijs niet te verwachten valt dat de schuldenaar zo aan zijn verplichtingen kan voldoen dat voortzetting van de regeling gerechtvaardigd is. De rechter-commissaris kan de bewindvoerder bevelen zo'n verklaring op te stellen en aan de rechtbank en de betrokkenen te sturen.
Wanneer de rechtbank beëindigt
De rechtbank beëindigt de regeling alleen als aan twee voorwaarden tegelijk is voldaan. Ten eerste moet redelijkerwijs niet te verwachten zijn dat voortzetting nog gerechtvaardigd is. Ten tweede mag niet zijn gebleken van omstandigheden als bedoeld in artikel 350 Fw, derde lid, onder c tot en met g. Dat is de hele reeks gronden voor tussentijdse beëindiging, van het niet nakomen van verplichtingen en nieuwe bovenmatige schulden tot pogingen om schuldeisers te benadelen. Daar zitten ook gronden bij die geen verwijt inhouden, zoals het bekend worden van feiten die bij de toelating al bestonden en toen tot afwijzing zouden hebben geleid.
De rechtbank kan haar beslissing een of meer keren aanhouden voor nader onderzoek, bijvoorbeeld om de medische situatie of het inkomensperspectief beter in beeld te krijgen. Zij bepaalt zelf de dag waarop de regeling eindigt. Zonder uitstel plaatst de bewindvoerder een aankondiging van dag, uur en plaats in de Staatscourant.
Wat het oplevert
Eindigt de regeling langs deze weg, dan wordt er geen slotuitdelingslijst opgemaakt; artikel 356 Fw bepaalt dat de beëindiging intreedt zodra de uitspraak onherroepelijk is. Daarmee treedt ook het gevolg van artikel 358 Fw in: de resterende vorderingen waarvoor de regeling werkte, zijn niet langer afdwingbaar. Deze route is dus geen strafmaatregel, maar een manier om iemand zonder verwijt eerder duidelijkheid te geven.
Een voorbeeld. Iemand is anderhalf jaar in de regeling en blijkt door een chronische aandoening blijvend arbeidsongeschikt, met een inkomen op bijstandsniveau en geen vermogen. De bewindvoerder schrijft dat voortzetting niets meer zal opleveren en dat er geen verwijtbare omstandigheden zijn. De rechtbank beëindigt de regeling en bepaalt de einddatum.
In de praktijk
Denkt u dat uw situatie hieronder valt, bespreek dat dan met uw bewindvoerder en vraag hem om een verklaring. Kom met concrete stukken: een beslissing over arbeidsongeschiktheid, een medische onderbouwing, een overzicht van uw inkomen en uitgaven.
Blijf tot de beslissing gewoon uw verplichtingen nakomen, ook al lijkt er niets af te dragen. Deze route gaat alleen op als geen van de beëindigingsgronden van artikel 350 Fw aan de orde is, en daar horen ook gronden bij waarvan u geen verwijt valt te maken.
Loopt u tegen een bewindvoerder aan die er anders over denkt, leg uw verzoek dan voor aan de rechter-commissaris. Die kan de bewindvoerder bevelen de verklaring op te stellen, zodat uw verzoek in behandeling kan worden genomen.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Ook bij een kleine boedel een slotuitdelingslijst
In de praktijk werd bij boedels met weinig actief soms afgezien van een verificatievergadering en van een slotuitdelingslijst, omdat het griffierecht voor het deponeren van die lijst een groot deel van het actief opslokt. Op prejudiciele vragen oordeelt de Hoge Raad dat de wettelijke afwikkeling ook dan moet worden gevolgd: een slotuitdelingslijst moet worden opgemaakt, desnoods met nihil als uit te keren bedrag, want die lijst is van essentieel belang voor het eindigen van de regeling en waarborgt dat dat op een kenbare en controleerbare wijze gebeurt, met de mogelijkheid voor schuldeisers daartegen op te komen. Dat het griffierecht bezwaarlijk is voor kleine boedels is geen grond om van de wet af te wijken; dat is aan de wetgever. De vereiste verificatievergadering kan vaak pro forma worden gehouden.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.