Artikel 329 Faillissementswet (329 FW)

De schuldsaneringsregeling loopt in beginsel anderhalf jaar en in bijzondere gevallen langer. Dit artikel biedt een kortere weg: de schuldenaar mag zijn schuldeisers een akkoord aanbieden, een voorstel om tegen betaling van een bepaald deel van de schulden de zaak af te sluiten. Gaan genoeg schuldeisers akkoord en bekrachtigt de rechtbank het, dan eindigt de regeling eerder en met dat akkoord in plaats van met de gewone afwikkeling.

Wat de schuldenaar mag aanbieden

Het akkoord kan alleen gaan over de vorderingen waarvoor de schuldsaneringsregeling werkt. Schulden die buiten de regeling vallen, blijven er dus buiten en worden er niet door geraakt. Wat de schuldenaar aanbiedt bepaalt hij zelf: vaak een bedrag ineens dat een familielid of een andere derde beschikbaar stelt, uit te keren tegen finale kwijting.

Het ontwerp van het akkoord wordt bij de griffie van de rechtbank neergelegd, waar iedereen het kosteloos kan inzien. Ook de neerlegging zelf kost niets. Zo kan elke schuldeiser vóór de stemming precies zien wat hem wordt geboden.

Een tweede kans, maar niet meer dan dat

Is een akkoord tijdens de regeling al eens verworpen door de schuldeisers of heeft de rechtbank de bekrachtiging geweigerd, dan mag de schuldenaar het opnieuw proberen. Die mogelijkheid bestaat één keer. Een derde poging staat de wet niet toe, zodat de regeling niet eindeloos wordt opgehouden door steeds nieuwe voorstellen.

Wie de zitting bepaalt en wie bericht doet

Meteen na de neerlegging bepaalt de rechter-commissaris dag, uur en plaats waarop over het akkoord wordt beraadslaagd en gestemd; dat gebeurt in zijn aanwezigheid. Is er nog geen verificatievergadering gepland, dan stelt hij die vast volgens de regels van artikel 289 Fw. Over het akkoord wordt dan meteen na afloop van de verificatie gesproken en beslist, in dezelfde vergadering.

De bewindvoerder zorgt voor de berichtgeving. Hij stelt alle bekende schuldeisers onverwijld schriftelijk op de hoogte van de neerlegging en, als er ook een vergaderdatum is vastgesteld, van die dag. In dat laatste geval kondigt hij een en ander bovendien onverwijld aan in de Staatscourant, zodat ook schuldeisers die nog niet in beeld zijn het kunnen weten.

Een voorbeeld. Een schuldenaar zit anderhalf jaar in de regeling en krijgt van een familielid een bedrag aangeboden waarmee hij zijn schuldeisers ongeveer een kwart van hun vordering kan betalen. Hij legt een ontwerp neer bij de griffie. De rechter-commissaris bepaalt de dag van de stemming, de bewindvoerder schrijft alle schuldeisers aan, en op de vergadering wordt beslist.

In de praktijk

Overweegt u een akkoord, bespreek het dan eerst met uw bewindvoerder. Hij weet welke vorderingen zijn aangemeld en hoeveel de schuldeisers naar verwachting krijgen als de regeling gewoon doorloopt. Een voorstel dat daar duidelijk boven ligt, maakt aanmerkelijk meer kans.

Zorg dat het geld dat u aanbiedt daadwerkelijk beschikbaar is en van buiten de boedel komt, bijvoorbeeld van een familielid dat schriftelijk toezegt. Vaagheid over de herkomst en de zekerheid van het bedrag is de meest voorkomende reden waarom schuldeisers tegenstemmen.

Bent u schuldeiser, lees het ontwerp dan goed. U kunt het bij de griffie inzien en op de vergadering uw stem uitbrengen. Weegt het aanbod op tegen wat de gewone afwikkeling over de resterende looptijd van de regeling u naar verwachting oplevert, dan is instemmen vaak de snellere en zekerdere route.