- Voor het bewijs van aanwijzing van de curator uit een andere lidstaat dan Nederland volstaat een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het aanwijzingsbesluit of van ieder ander door de bevoegde instanties van de lidstaat gegeven schriftelijke verklaring.
- De curator uit een andere lidstaat dan Nederland toont op verlangen van een ieder tegenover wie hij zijn bevoegdheden wenst uit te oefenen een vertaling in de Nederlandse taal van het afschrift.
Artikel 212jj Faillissementswet (212jj FW)
Het bewijs dat een buitenlandse curator is aangewezen
Wettekst
Toelichting
Als iemand zich bij een Nederlandse partij meldt met de mededeling dat hij de liquidatie van een buitenlandse bank afwikkelt, is de eerste vraag: kunt u dat aantonen? Artikel 212jj Fw geeft daarop een eenvoudig antwoord. Voor het bewijs van de aanwijzing van de curator uit een andere lidstaat volstaat een voor eensluidend gewaarmerkt afschrift van het besluit waarbij hij is aangewezen, of van een andere schriftelijke verklaring van de bevoegde instanties van die lidstaat.
Een licht bewijsvoorschrift
De wet vraagt bewust niet om zware formaliteiten. Een liquidatieprocedure moet snel kunnen worden opgepakt over de grens heen, en de aanwijzing is in de lidstaat van herkomst al door de bevoegde instantie gedaan. Nederland toetst die aanwijzing niet opnieuw; het gaat er alleen om dat er een betrouwbaar stuk ligt waaruit blijkt wie is aangewezen.
De vertaling
Wie met de curator te maken krijgt, kan verlangen dat hij een vertaling in het Nederlands van het afschrift laat zien. Dat recht komt iedereen toe tegenover wie hij zijn bevoegdheden wil uitoefenen, dus ook een gewone klant of een leverancier. De vertaling hoeft er niet ongevraagd te zijn, maar wordt op verlangen getoond.
Waarom dit ertoe doet
Een curator kan verstrekkende dingen vragen: inzage in administratie, afgifte van stukken, medewerking bij het beheer. Wie zulke verzoeken krijgt, moet kunnen vaststellen dat hij met de juiste persoon te maken heeft en dat hij niet later verwijten krijgt dat hij gegevens aan een onbevoegde heeft gegeven. Dit artikel geeft daarvoor een concreet en werkbaar aanknopingspunt.
Een voorbeeld. Een Nederlandse dienstverlener krijgt bericht van iemand die zegt de bank in liquidatie te vertegenwoordigen en vraagt om overdracht van dossiers. De dienstverlener vraagt om het gewaarmerkte afschrift en om een Nederlandse vertaling daarvan, en pas daarna geeft hij gehoor aan het verzoek.
In de praktijk
- Ontvanger van een verzoek: vraag het stuk op, bewaar een kopie en noteer wat je op grond daarvan hebt gedaan.
- Buitenlandse curator: zorg dat het gewaarmerkte afschrift en een Nederlandse vertaling gereed liggen; dat voorkomt vertraging bij iedere partij die je aanspreekt.
Welke bevoegdheden de curator vervolgens heeft en waar zijn grenzen liggen, volgt niet uit dit artikel maar uit artikel 212ii Fw.