← Terug 36 · Verjarings- en vervaltermijnen tijdens het faillissement Verder 37 · Gestanddoening van lopende wederkerige overeenkomsten →

Artikel 36a Faillissementswet (36a FW)

Termijnen die de wederpartij vóór het faillissement had gesteld

Wettekst

Wanneer een termijn die vóór de faillietverklaring uit hoofde van artikel 55, tweede lid, van Boek 3 of artikel 88 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek aan de schuldenaar was gesteld, ten tijde van de faillietverklaring nog niet was verstreken, loopt de termijn voort voorzover dit redelijkerwijze noodzakelijk is om de curator in staat te stellen zijn standpunt te bepalen. De wederpartij kan de curator daartoe een nieuwe redelijke termijn stellen.

Toelichting

Het Burgerlijk Wetboek kent termijnen waarmee je een ander kunt dwingen kleur te bekennen: zeg binnen die tijd wat je wilt, anders staat de uitkomst vast. Loopt zo'n termijn nog op het moment dat de schuldenaar failliet wordt verklaard, dan zou de curator daar bij binnenkomst al meteen door overvallen kunnen worden. Dit artikel voorkomt dat: de termijn loopt door zolang dat redelijkerwijs nodig is om de curator zijn standpunt te laten bepalen.

Om welke termijnen het gaat

Het artikel noemt twee bepalingen uit het Burgerlijk Wetboek. De eerste is artikel 3:55, tweede lid, BW: de termijn waarbinnen de schuldenaar moet kiezen tussen bevestiging en vernietiging van een rechtshandeling waarvan hij de vernietiging kan inroepen. De tweede is artikel 6:88 BW: de termijn waarbinnen hij duidelijk moet maken welke van de bevoegdheden die hij heeft na een tekortkoming van de wederpartij hij wil uitoefenen. Het moet gaan om een termijn die vóór de faillietverklaring aan de schuldenaar is gesteld en die op de dag van de faillietverklaring nog niet was verstreken. Was de termijn toen al afgelopen, dan is het gevolg daarvan al ingetreden en biedt dit artikel geen uitkomst.

Wat er met de termijn gebeurt

De termijn verdwijnt niet en begint ook niet opnieuw, maar hij rekt mee. Hij loopt voort voor zover dat redelijkerwijs noodzakelijk is om de curator in staat te stellen zijn standpunt te bepalen. Hoeveel tijd dat is, hangt af van de zaak: een eenvoudige keuze vraagt minder dan een dossier waarin de curator eerst de administratie moet doorgronden. Onbeperkt is de verlenging niet; zij is gebonden aan wat redelijkerwijs nodig is.

Wat de wederpartij kan doen

De wederpartij hoeft niet af te wachten hoe lang die redelijke tijd duurt. Zij kan de curator een nieuwe redelijke termijn stellen. De curator moet dan binnen die termijn duidelijk maken hoe hij ertegenaan kijkt. Doet hij dat niet, dan treedt het gevolg in dat de betrokken bepaling van het Burgerlijk Wetboek aan het verstrijken van de termijn verbindt.

Een voorbeeld. Een leverancier heeft de schuldenaar aangeschreven met de vraag binnen twee weken te laten weten of hij de overeenkomst nog wil bevestigen. Halverwege die twee weken volgt het faillissement. De curator is dan nog aan het inventariseren. De termijn loopt door zolang hij redelijkerwijs nodig heeft; de leverancier kan hem vervolgens schriftelijk een nieuwe redelijke termijn stellen om alsnog te antwoorden.

In de praktijk

Voor de wederpartij is het verstandig na een faillietverklaring niet stil te blijven zitten. Schrijf de curator aan, herhaal de vraag en noem een concrete, redelijke termijn. Zo ontstaat er duidelijkheid over wat u nog van de boedel kunt verwachten.

Voor de curator betekent dit artikel dat hij in de eerste periode van een faillissement niet gebonden is aan termijnen die nog vóór zijn benoeming aan de schuldenaar waren gesteld, voor zover hij redelijkerwijs tijd nodig heeft. De wederpartij kan hem wel steeds aan een nieuwe redelijke termijn binden.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 36 · Verjarings- en vervaltermijnen tijdens het faillissement Verder 37 · Gestanddoening van lopende wederkerige overeenkomsten →