Artikel 212mm Faillissementswet (212mm FW)

Een bank met zetel buiten de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte kan bijkantoren hebben in meerdere lidstaten tegelijk, waaronder Nederland. Er is dan geen enkele procedure die alles overkoepelt; elk land pakt zijn eigen deel aan. Artikel 212mm Fw zorgt ervoor dat die losse trajecten niet langs elkaar heen lopen door coördinatie voor te schrijven.

Wie met wie afstemt

De wet legt de opdracht op twee niveaus. De rechtbank en De Nederlandsche Bank proberen hun optreden af te stemmen met de bevoegde instanties en de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten. Daarnaast probeert de in Nederland benoemde curator zijn optreden af te stemmen met de curatoren in de andere lidstaten waar de onderneming een vergunning heeft gekregen.

Een inspanning, geen resultaat

De wet schrijft voor dat de betrokkenen coördinatie nastreven. Zij kan niet meer doen dan dat: een Nederlandse rechtbank kan een buitenlandse instantie niet binden, en een Nederlandse curator kan een buitenlandse collega niet opdragen wat te doen. De verplichting is dus een inspanningsverplichting die uitgaat van vrijwillige samenwerking tussen partijen die allemaal hetzelfde probleem hebben.

Waarom dit ertoe doet

Zonder afstemming ontstaat een race: elk land probeert zoveel mogelijk vermogen binnen de eigen grenzen te houden, klanten krijgen tegenstrijdige berichten en dezelfde vordering wordt op twee plaatsen behandeld. Met afstemming kunnen curatoren informatie delen over de administratie, over lopende transacties en over de vraag welke schuldeisers waar zijn geregistreerd. Dat werkt vrijwel altijd in het voordeel van de gezamenlijke schuldeisers.

Een voorbeeld. Een bank van buiten de Europese Economische Ruimte heeft bijkantoren in Nederland en in twee andere lidstaten. In elk land loopt een eigen procedure. De Nederlandse curator overlegt met zijn collega's over de vraag welke administratie waar ligt en hoe klanten worden aangeschreven, zodat mensen niet drie verschillende brieven met drie verschillende termijnen krijgen.

In de praktijk

• Klant met producten in meerdere landen: vraag de Nederlandse curator wie in het andere land aanspreekpunt is; dat scheelt vaak weken.
• Schuldeiser: dien je vordering in bij de procedure waar jouw relatie met de bank thuishoort, en meld het als je elders hetzelfde hebt gedaan.

Voor wie in zo'n situatie zit, is dubbel indienen de meest voorkomende bron van verwarring. Wees daar open over tegenover beide curatoren; de coördinatie waar dit artikel op doelt, werkt alleen als de gegevens kloppen.