← Terug 212oo · De bankregels toegepast op een beleggingsonderneming Verder 212pp · De bankregels toegepast op holdings en financiële instellingen →

Artikel 212p Faillissementswet (212p FW)

Rechtstreeks bericht van de curator aan alle bekende schuldeisers

Wettekst

  1. De curator geeft van het vonnis tot faillietverklaring onmiddellijk aan alle bekende schuldeisers schriftelijk kennis.
  2. De curator die op de voet van artikel 109 aan alle bekende schuldeisers kennis geeft van de in dat artikel bedoelde beschikkingen, deelt daarbij tevens mede wat de gevolgen zijn van het indienen van een vordering na het verstrijken van de termijn, bedoeld in artikel 109, eerste lid, alsmede artikel 127, eerste en tweede lid, en dat schuldeisers, daaronder begrepen de schuldeisers met een voorrecht of zakelijk zekerheidsrecht, hun vorderingen bij de curator moeten indienen, met, in het voorkomende geval, de opgave dat op een voorrecht of zakelijk zekerheidsrecht aanspraak wordt gemaakt.
  3. De curator stelt alle bekende schuldeisers regelmatig op passende wijze in kennis van in ieder geval het verloop van de procedure.

Toelichting

Een bank heeft vaak duizenden schuldeisers die geen idee hebben wat een faillissement voor hen betekent. Artikel 212p Fw verplicht de curator hen actief te informeren. Hij geeft onmiddellijk schriftelijk bericht van het vonnis aan alle bekende schuldeisers, legt uit hoe zij hun vordering moeten indienen en houdt hen daarna op de hoogte van het verloop van de procedure.

Onmiddellijk bericht van het vonnis

Het eerste lid vraagt geen publicatie maar een rechtstreekse, schriftelijke mededeling. Bekende schuldeisers zijn degenen die uit de administratie van de bank blijken; zij hoeven dus niet zelf de Staatscourant of een buitenlandse krant te volgen. Het woord onmiddellijk geeft aan dat de curator hiermee niet kan wachten tot de rest van de boedel in kaart is gebracht.

Wat er in de latere kennisgeving over de verificatie moet staan

  • De termijn en de gevolgen van te laat indienen: deze mededelingen horen niet bij het eerste bericht over het vonnis, maar bij de kennisgeving die de curator op grond van artikel 109 Fw doet van de beschikkingen over de verificatie. Hij wijst daarbij op de uiterste dag voor het indienen van vorderingen en op wat er gebeurt als een schuldeiser die dag laat verstrijken, zoals de artikelen 109 en 127 Fw dat regelen.
  • De plicht om in te dienen: alle schuldeisers moeten hun vordering bij de curator indienen, dus ook wie een voorrecht heeft of een pand- of hypotheekrecht.

- De aanspraak op voorrang: wie meent voorrang of een zakelijk zekerheidsrecht te hebben, geeft dat bij de indiening op, zodat de curator daarmee rekening kan houden.

Blijven informeren tijdens de procedure

Het derde lid gaat verder dan één brief. De curator stelt alle bekende schuldeisers regelmatig en op passende wijze op de hoogte van in ieder geval het verloop van de procedure. Wat passend is, hangt af van de zaak: bij een bank met veel particuliere klanten kan dat een gerichte mededeling zijn, aangevuld met openbare informatie over de stand van de afwikkeling.

Een voorbeeld. Een spaarder met een tegoed boven de grens van het garantiestelsel hoort kort na de uitspraak rechtstreeks van de curator dat de bank failliet is verklaard. Is dat vonnis eenmaal onherroepelijk, dan volgt een tweede brief: daarin leest hij tot welke dag hij zijn vordering kan indienen, dat hij dat ook voor het niet-gegarandeerde deel zelf moet doen, en dat een latere indiening niet meer wordt geverifieerd. Daarna krijgt hij met enige regelmaat bericht over de voortgang van de vereffening.

In de praktijk

  • Schuldeiser: wacht niet af tot je toevallig iets hoort; reageer op de brief van de curator en dien binnen de genoemde termijn in.
  • Zekerheidsgerechtigde: vermeld je voorrecht of zekerheidsrecht uitdrukkelijk bij de indiening, anders loopt je vordering mee als gewone vordering.
Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 212oo · De bankregels toegepast op een beleggingsonderneming Verder 212pp · De bankregels toegepast op holdings en financiële instellingen →