← Terug 153 · De beslissing van de rechtbank en de gronden om te weigeren Verder 155 · Het instellen en behandelen van het hoger beroep bij het hof →

Artikel 154 Faillissementswet (154 FW)

Hoger beroep tegen de beslissing over de homologatie

Wettekst

Binnen acht dagen na de beschikking van de rechtbank kunnen, zo de homologatie is geweigerd, zowel de schuldeisers, die vóór het akkoord stemden, als de gefailleerde; zo de homologatie is toegestaan, de schuldeisers, die tegenstemden of bij de stemming afwezig waren, tegen die beschikking in hoger beroep komen. In het laatste geval hebben ook de schuldeisers, die vóór stemden, ditzelfde recht, doch alleen op grond van het ontdekken na de homologatie van handelingen als in artikel 153 onder 3°. genoemd.

Toelichting

Artikel 154 Fw bepaalt wie in hoger beroep kan tegen de beslissing van de rechtbank over de homologatie van het akkoord, en binnen welke termijn. De termijn is kort: acht dagen na de beschikking. Wie beroep mag instellen hangt af van twee dingen: of de homologatie is geweigerd of juist toegestaan, en hoe u zelf hebt gestemd.

Als de homologatie is geweigerd

Dan zijn er twee groepen die het er niet bij hoeven te laten zitten: de schuldeisers die vóór het akkoord hebben gestemd, en de gefailleerde zelf. Zij steunden het akkoord en kunnen de weigering aan het hof voorleggen. Voor de gefailleerde staat er veel op het spel, omdat het faillissement zonder akkoord gewoon wordt afgewikkeld.

Als de homologatie is toegestaan

Dan ligt het omgekeerd. In beroep kunnen de schuldeisers die tegen het akkoord stemden en de schuldeisers die bij de stemming afwezig waren. Het gaat daarbij om schuldeisers die mochten stemmen: gewone schuldeisers van wie de vordering is erkend of voorwaardelijk is toegelaten. Zij zijn aan het gehomologeerde akkoord gebonden zonder dat zij ermee hebben ingestemd.

De uitzondering voor wie vóór stemde

Ook een schuldeiser die vóór het akkoord heeft gestemd kan tegen de bekrachtiging opkomen, maar alleen op één grond: als hij ná de homologatie ontdekt dat het akkoord met bedrog, met begunstiging van bepaalde schuldeisers of met andere oneerlijke middelen tot stand is gebracht. Dat zijn de handelingen die artikel 153 Fw als verplichte weigeringsgrond noemt.

Twee voorwaarden komen hier dus samen. Het moet gaan om een van de handelingen uit artikel 153 Fw onder 3°, en die handeling moet pas na de homologatie aan het licht zijn gekomen. Wat de voorstemmer al wist toen de rechtbank besliste, geeft hem geen beroepsrecht. Andere bezwaren, zoals de hoogte van het percentage, kan hij langs deze weg niet aanvoeren.

De termijn

De acht dagen lopen vanaf de beschikking van de rechtbank, niet vanaf het moment dat u er toevallig van hoort. Dat betekent dat u de uitkomst zelf in de gaten moet houden als u overweegt in beroep te gaan. Hoe u het beroep instelt, staat in artikel 155 Fw; over cassatie gaat artikel 156 Fw.

Een voorbeeld. Een schuldeiser heeft zijn vordering ingediend en die is erkend, maar op de dag van de stemming is hij ziek en brengt hij geen stem uit. De rechtbank bekrachtigt het akkoord. Omdat hij stemgerechtigd was en bij de stemming afwezig, kan hij binnen acht dagen bij het gerechtshof opkomen tegen de bekrachtiging.

In de praktijk

Reken met dagen, niet met weken. Neem meteen contact op met een advocaat als u beroep overweegt, want de behandeling bij het hof volgt snel op de indiening. Zorg dat u kunt aantonen hoe u hebt gestemd of dat u afwezig was, want daar hangt uw beroepsrecht van af.

Voor de gefailleerde geldt dat hoger beroep tegen een weigering de enige route is om het akkoord alsnog van de grond te krijgen. Een nieuw akkoord aanbieden in hetzelfde faillissement kan niet meer.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 153 · De beslissing van de rechtbank en de gronden om te weigeren Verder 155 · Het instellen en behandelen van het hoger beroep bij het hof →