Artikel 111 Faillissementswet (111 FW)

De curator neemt niet zomaar aan dat elke ingediende vordering klopt. Dit artikel geeft hem de opdracht om wat schuldeisers insturen te vergelijken met de boekhouding en de opgaven van de failliet. Twijfelt hij, dan gaat hij eerst met de schuldeiser in gesprek, en hij mag daarbij ontbrekende stukken opvragen en inzage vragen in de administratie en de originele bewijzen.

De toets

De curator legt de ingezonden rekeningen naast de administratie van de gefailleerde en naast wat de gefailleerde zelf over zijn schulden heeft opgegeven. Sluit dat op elkaar aan, dan is er weinig aan de hand. Sluit het niet aan, dan wil de curator weten waarom: is er al deels betaald, is er een creditnota, gaat het om een bedrag waarover eerder een geschil liep, of is de vordering bij de gefailleerde onbekend?

Deze controle dient het belang van alle schuldeisers samen. Elke euro die ten onrechte wordt erkend, gaat af van wat de anderen krijgen. De curator werkt hier dus niet tegen de schuldeiser die indient, maar voor het geheel.

Wat de curator mag vragen

• Ontbrekende stukken. De overeenkomst, de urenstaten, de vrachtbrieven, de aanmaningen: alles waaruit blijkt dat de vordering bestaat en hoe hoog hij is.
• Inzage in uw eigen administratie. De curator kan verlangen dat u hem in uw boeken laat kijken voor zover dat met deze vordering te maken heeft.

- De originelen. Waar u afschriften stuurde, kan hij de oorspronkelijke bewijsstukken willen zien.

Eerst overleg, dan pas betwisting

Heeft de curator bezwaar tegen toelating van een vordering, dan schrijft de wet overleg voor. Dat is meer dan een beleefdheid: veel geschillen blijken een misverstand over een deelbetaling, een dubbele factuur of een verkeerd tenaamgesteld bedrijf. Komen partijen er samen uit, dan hoeft er verder niets te gebeuren. Komen ze er niet uit, dan zet de curator de vordering op de lijst van betwiste vorderingen, met de gronden erbij, en volgt de behandeling op de verificatievergadering.

Een voorbeeld

Een uitzendbureau dient een vordering in voor geleverde krachten over drie maanden. In de administratie van de failliet staat een lager bedrag, omdat een deel van de uren nooit is goedgekeurd. De curator legt dat verschil voor. Het uitzendbureau stuurt de getekende urenbriefjes van twee van de drie maanden op. Voor die twee maanden erkent de curator de vordering; over de derde maand blijft hij bezwaar houden, en dat deel gaat als betwist op de lijst.

In de praktijk

Reageer op vragen van de curator met stukken, niet met standpunten. Wie zijn vordering met een dossier onderbouwt, krijgt hem meestal zonder discussie erkend. Wie alleen een openstaand saldo mailt, moet rekenen op navraag en vertraging.

Erkenning door de curator betekent nog geen uitbetaling: hoeveel er uiteindelijk naar de schuldeisers gaat, hangt af van de opbrengst van de boedel en van de rangorde. Maar zonder een vordering die de toets doorstaat, doet u in die verdeling helemaal niet mee.