Artikel 99 Faillissementswet (99 FW)

Wie failliet is verklaard, krijgt zijn post voorlopig niet meer zelf in de bus. De rechter geeft in de uitspraak van faillietverklaring de curator de last om de brieven te openen die aan de gefailleerde zijn gericht (artikel 14 Fw). Dit artikel werkt dat uit en bepaalt daarnaast dat officiële berichten over de boedel bij de curator moeten zijn.

Waarom de post wordt omgeleid

De curator moet weten wat er speelt. In de post zitten facturen, aanmaningen, bankafschriften, opzeggingen en berichten van debiteuren. Zonder die informatie kan hij bezittingen missen en schulden over het hoofd zien.

Privépost gaat meteen door

Daar staan duidelijke grenzen tegenover. Brieven die niets met de boedel te maken hebben, moet de curator onmiddellijk aan de gefailleerde geven: persoonlijke correspondentie, post van een arts, brieven van familie. Die leest hij niet uit nieuwsgierigheid door en houdt hij niet achter. Het criterium in de wet is of een brief op de boedel betrekking heeft; wat daarbuiten valt, gaat terstond door naar de gefailleerde. Voor een particulier die failliet is verklaard, is dat de belangrijkste waarborg in dit artikel.

Hoe lang het duurt

De postbedrijven die in de Postwet 2009 worden aangewezen zijn verplicht de post aan de curator af te geven zodra de griffier hun dat heeft laten weten. Die verplichting loopt door tot de curator of de rechter-commissaris hen ervan ontslaat, of tot het bericht binnenkomt dat de omleiding eindigt. Op datzelfde moment verliest ook de rechterlijke last om brieven te openen zijn kracht.

• Begin — na de kennisgeving door de griffier aan het postbedrijf.

- Einde — als de curator of de rechter-commissaris het postbedrijf van de afgifteplicht ontslaat, of als het postbedrijf de kennisgeving ontvangt die artikel 15 Fw voorschrijft wanneer de faillietverklaring wordt vernietigd.

Exploten en termijnstellingen

Het tweede lid regelt iets anders, maar met dezelfde gedachte. Gaat het om de boedel, dan verlopen protesten, exploten, verklaringen en het stellen van termijnen door en aan de curator. Hij is voor de boedel het adres: een dagvaarding of een ingebrekestelling die naar de gefailleerde gaat in plaats van naar de curator, mist haar doel. Dat geldt ook voor de termijn die een wederpartij bij een wederkerige overeenkomst op grond van artikel 37 Fw kan stellen om te horen of de overeenkomst wordt nagekomen: die termijn wordt aan de curator gesteld.

Een voorbeeld. Een leverancier wil de gefailleerde in gebreke stellen over een niet-geleverde partij. Stuurt hij die brief naar het oude kantooradres, dan is hij niet goed geadresseerd; hij moet bij de curator zijn. Andersom stuurt de curator zelf de aanmaningen die namens de boedel de deur uit gaan.

In de praktijk

Voor een particulier die failliet is verklaard, maakt een afspraak met de curator over het doorsturen van privépost het eenvoudiger om belangrijke brieven op tijd te lezen. Voor schuldeisers en wederpartijen geldt dat alles wat met de onderneming of de boedel te maken heeft aan de curator moet worden gericht, ook als zij gewend waren met de ondernemer zelf te schakelen.