Artikel 90 Faillissementswet (90 FW)

Een gefailleerde die in verzekerde bewaring zit, is daarmee niet buiten beeld voor het faillissement. Soms is juist zijn aanwezigheid nodig, bijvoorbeeld bij het opmaken van een beschrijving van de bezittingen of bij een vergadering. Dit artikel maakt het mogelijk hem daarvoor uit de bewaarplaats te halen.

Wanneer het kan

De maatstaf is functioneel: het moet gaan om een bepaalde werkzaamheid die de boedel betreft en waarbij zijn tegenwoordigheid vereist is. Het gaat dus niet om bezoek of om persoonlijke aangelegenheden, maar om momenten waarop het faillissement niet vooruit kan zonder hem. Denk aan het aanwijzen van goederen, het toelichten van de administratie of het beantwoorden van vragen op een vergadering.

Wie beslist

De last komt van de rechter-commissaris. Dat past bij zijn rol: hij houdt toezicht op het faillissement en weet welke handelingen op de rol staan. De curator kan hem daarom vragen, maar beslist het niet zelf.

De uitvoering ligt vervolgens bij het Openbaar Ministerie, net als bij het bevel tot inbewaringstelling zelf. De rechterlijke beslissing en de feitelijke uitvoering zijn dus in verschillende handen gelegd.

• Rechter-commissaris — geeft de last, gekoppeld aan een concrete werkzaamheid.
• Openbaar Ministerie — zorgt voor de daadwerkelijke overbrenging.

- Tijdelijk — de overbrenging dient dat ene doel; zij beëindigt de bewaring niet.

Het verband met de andere artikelen

Dit artikel volgt op de regeling van de inbewaringstelling in artikel 87 Fw en op de mogelijkheid van ontslag uit de bewaring in artikel 88 Fw. Het regelt iets anders dan die twee: niet of iemand in bewaring blijft, maar hoe het faillissement toch doorgang vindt zolang dat het geval is. Wil de gefailleerde de bewaring beëindigen, dan is artikel 88 Fw de route.

Een voorbeeld. De curator wil de inventaris van een werkplaats beschrijven, maar weet niet welke machines geleased zijn en welke eigendom. Alleen de ondernemer kan dat aanwijzen, en die zit in bewaring. De rechter-commissaris geeft een last tot overbrenging, zodat hij bij de beschrijving aanwezig kan zijn.

In de praktijk

Dit is een technische bepaling die weinig voorkomt, simpelweg omdat inbewaringstelling zelf zeldzaam is. Waar het artikel wel iets over zegt, is de houding van de wet: ook in de zwaarste variant blijft de gefailleerde iemand van wie medewerking wordt gevraagd, en die medewerking wordt praktisch mogelijk gemaakt in plaats van afgekapt.