Artikel 36 Faillissementswet (36 FW)

Tijdens een faillissement kan een schuldeiser zijn vordering niet gewoon bij de rechter afdwingen; hij moet de weg van de verificatie volgen. Dit artikel regelt wat er in die tijd met verjaringstermijnen gebeurt. Zou een verjaringstermijn aflopen tijdens het faillissement of binnen zes maanden na het einde daarvan, dan loopt hij door totdat er zes maanden na dat einde zijn verstreken.

Op welke vorderingen het ziet

Het artikel verwijst naar de rechtsvorderingen van artikel 26 Fw. Dat zijn de rechtsvorderingen die voldoening uit de boedel beogen. Volgens artikel 26 Fw kunnen zij tijdens het faillissement alleen worden ingesteld door ze aan te melden ter verificatie, op de wijze van artikel 110 Fw. Voor die vorderingen schuift artikel 36 Fw het einde van de verjaringstermijn op. De verlenging volgt rechtstreeks uit de wet; de schuldeiser hoeft er niets voor te doen.

Hoe de termijn precies loopt

De verlenging bestrijkt twee situaties. Het gaat niet alleen om termijnen die midden in het faillissement aflopen, maar ook om termijnen die kort daarna, binnen zes maanden na het einde, zouden verstrijken. In beide gevallen schuift het eindpunt op naar zes maanden na het einde van het faillissement. Een termijn die pas later dan zes maanden na het einde van het faillissement zou aflopen, blijft ongewijzigd.

Ook voor vervaltermijnen

Het tweede lid verklaart dezelfde regel van overeenkomstige toepassing op vervaltermijnen die van rechtswege beginnen te lopen. Een vervaltermijn werkt anders dan een verjaringstermijn: loopt hij af, dan is het recht zelf vervallen en valt er niets meer te stuiten. Ook zulke termijnen lopen dus niet ongemerkt door het faillissement heen af.

Voor een bijzonder soort termijnen geeft de wet een eigen regeling. Heeft een wederpartij de schuldenaar vóór het faillissement een termijn gesteld om te kiezen tussen bevestiging en vernietiging van een rechtshandeling, of om te laten weten hoe hij een tekortkoming wil afwikkelen, dan bepaalt artikel 36a Fw hoe die termijn na de faillietverklaring doorloopt.

Een voorbeeld. Een leverancier heeft nog een oude factuur openstaan waarvan de verjaringstermijn over vier maanden zou aflopen. De afnemer gaat failliet en de leverancier dient zijn vordering in bij de curator. Het faillissement duurt daarna nog ruim een jaar. De vordering verjaart niet in die periode: de termijn loopt door tot zes maanden na het einde van het faillissement.

In de praktijk

Voor schuldeisers is dit één termijn minder om in de gaten te houden, maar niet alle termijnen vallen eronder. De verlenging beschermt alleen de vordering die uit de boedel moet worden voldaan, dus de vordering op de failliet zelf. Hebt u daarnaast een borg of een medeschuldenaar, dan houdt die vordering haar eigen termijn en moet u de verjaring daarvan zelf tijdig stuiten. Meld uw vordering dus aan bij de curator en houd de termijnen tegen anderen apart in de gaten.

Voor een schuldenaar die een natuurlijke persoon is en na het faillissement gewoon aansprakelijk blijft voor het onbetaalde deel, betekent hetzelfde artikel dat oude vorderingen na afloop niet automatisch van tafel zijn. Wie in die situatie zit, doet er verstandig aan zich te laten voorlichten over de mogelijkheden die de wet verder biedt.