Artikel 34 Faillissementswet (34 FW)

Door de faillietverklaring houden lopende executies tegen de schuldenaar in beginsel op (artikel 33 Fw). Dit artikel maakt daarop een uitzondering voor een verkoop die al ver is voorbereid: was de uitwinning van de goederen zo ver gevorderd dat de dag van de verkoop al was bepaald, dan mag de curator die verkoop, zoals de wet het zegt, voor rekening van de boedel laten voortgaan. Daarvoor heeft hij machtiging van de rechter-commissaris nodig.

De voorwaarde

Bepalend is of de verkoopdag al was vastgesteld voordat het faillissement werd uitgesproken. Een executie waarvoor nog geen verkoopdag was bepaald, valt onder de hoofdregel van artikel 33 Fw en eindigt. De curator kan de betrokken goederen dan wel op de gewone manier in het kader van de vereffening verkopen; artikel 176 Fw geeft hem daarvoor de mogelijkheid van een openbare verkoop of, met machtiging van de rechter-commissaris, een onderhandse verkoop.

Voor rekening van de boedel

Wordt de verkoop voortgezet, dan gebeurt dat voor rekening van de boedel. De verkoop is daarmee geen verhaalsactie van een individuele schuldeiser meer, maar onderdeel van de afwikkeling van het faillissement. De opbrengst valt in de boedel en wordt volgens de regels van de Faillissementswet over de schuldeisers verdeeld; de kosten van de verkoop komen eveneens ten laste van de boedel.

Wie beslist

De curator beslist of hij van deze mogelijkheid gebruikmaakt, en hij heeft daarvoor een machtiging van de rechter-commissaris nodig. De wet noemt geen criteria voor die machtiging. De rechter-commissaris houdt toezicht op het beheer en de vereffening van de boedel en beslist over het verzoek van de curator in dat kader.

Verhouding tot pand en hypotheek

Het artikel ziet op executies die door de faillietverklaring zouden eindigen. Een pand- of hypotheekhouder kan op grond van artikel 57 Fw zijn recht uitoefenen alsof er geen faillissement is. Voor een executie door zo'n schuldeiser is de uitzondering van dit artikel dus niet nodig.

Een voorbeeld

Een schuldeiser heeft op grond van een vonnis beslag laten leggen op de voorraad wijn van een slijterij, en de openbare verkoop staat over een week gepland. De slijterij wordt failliet verklaard. De curator vraagt de rechter-commissaris om machtiging en laat de verkoop op de vastgestelde dag plaatsvinden. De opbrengst komt in de boedel, waarna de verdeling volgens de wettelijke rangorde plaatsvindt.

In de praktijk

Omdat de verkoopdag al vaststaat, speelt tijd een rol. Wil de curator de verkoop op die dag laten plaatsvinden, dan moet de machtiging van de rechter-commissaris er vóór die dag zijn. Zonder machtiging kan de verkoop op grond van dit artikel niet voor rekening van de boedel doorgaan.

Voor kopers op zo'n verkoop verandert er weinig: de executieverkoop zelf vindt plaats, met de gevolgen die aan een koop in een executie verbonden zijn; alleen de opbrengst en de kosten komen bij de boedel terecht. Voor de gefailleerde betekent het dat de betrokken goederen worden verkocht op de dag die al vóór het faillissement was bepaald.