Artikel 375 Fw: De informatie die in het akkoord moet staan

Wie over een akkoord moet stemmen, moet weten waar hij ja of nee tegen zegt. Dit artikel schrijft daarom voor welke informatie in het akkoord staat en welke stukken eraan worden gehecht. De norm is duidelijk: alles wat stemgerechtigden nodig hebben om zich vóór de stemming een geïnformeerd oordeel te vormen.

Wat in het akkoord zelf staat

• Wie erbij betrokken zijn. De naam van de schuldenaar met een elektronisch postadres, en zo die er zijn, de naam en het adres van de herstructureringsdeskundige of de observator.
• De klassen. De klassenindeling en de criteria op grond waarvan die is gemaakt.
• De gevolgen per klasse. Wat het akkoord financieel betekent voor elke klasse van schuldeisers en aandeelhouders, en wanneer aangeboden rechten worden toebedeeld.
• De twee waardes. De waarde die naar verwachting wordt gerealiseerd als het akkoord doorgaat, tegenover de opbrengst die een vereffening in faillissement naar verwachting zou opleveren, met de uitgangspunten en aannames die bij die berekeningen zijn gebruikt.
• Financiering en transacties. Nieuwe financiering die de schuldenaar wil aangaan en waarom die nodig is, en een transactie die hij bij de homologatie door de rechtbank wil laten toetsen.

- Praktische informatie. Hoe men nadere informatie kan krijgen, hoe de stemming verloopt en wanneer die plaatsvindt of wanneer de stem uiterlijk binnen moet zijn, en hoe de ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging om advies is of nog wordt gevraagd.

Wat erbij wordt gevoegd

Aan het akkoord worden onder meer gehecht: een met stukken onderbouwde staat van alle baten en lasten, en een lijst van de stemgerechtigde schuldeisers en aandeelhouders met het bedrag van hun vordering of aandeel, de vermelding of dat bedrag wordt betwist, voor welk bedrag zij tot de stemming worden toegelaten en in welke klasse zij zitten. Waar het niet mogelijk is iedereen bij naam te noemen, mag met categorieën worden gewerkt.

Daarnaast hoort erbij: een opgave van schuldeisers of aandeelhouders die buiten het akkoord blijven met de reden daarvoor, informatie over de financiële positie van de schuldenaar, en een beschrijving van de aard, omvang en oorzaak van de problemen, van wat er eerder is geprobeerd, van de herstructureringsmaatregelen en hun gevolgen voor het personeel, van de manier waarop die maatregelen bijdragen aan een oplossing en van de tijd die de uitvoering vergt.

Blijven kleine schuldeisers onder de twintig procent, dan hoort daar een schriftelijke verklaring bij waarin de zwaarwegende grond daarvoor wordt genoemd. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere eisen worden gesteld en kan een standaardformulier worden voorgeschreven.

Een voorbeeld. Een transportbedrijf biedt zijn leveranciers dertig procent en zijn bank een omzetting van een deel van de lening. In het akkoord staat wat een faillissement naar verwachting zou opleveren, waarom de nieuwe kredietlijn nodig is en welke aannames zijn gebruikt. De leveranciers kunnen daardoor zelf nagaan of zij met het akkoord beter af zijn.

In de praktijk

Bent u schuldeiser, begin dan bij de vergelijking tussen de twee waardes en bij de aannames daaronder. Daar zit de kern van uw afweging: krijgt u met dit akkoord meer dan in een faillissement?

Mist u informatie, vraag er dan meteen om langs de weg die in het akkoord staat, en leg dat schriftelijk vast. Ontbrekende of gebrekkige informatie is een grond om bij de rechtbank bezwaar te maken tegen de homologatie. Bent u ondernemer, neem deze lijst dan letterlijk als checklist. Een akkoord dat inhoudelijk goed is maar informatie mist, kan bij de rechtbank alsnog stranden.