Artikel 213gg Faillissementswet (213gg FW)

De paragraaf over verzekeraars met beperkte risico-omvang schrijft niet alles opnieuw uit. Artikel 213gg Fw verklaart een aantal bepalingen uit de gewone regeling voor verzekeraars van overeenkomstige toepassing op deze kleinere verzekeraars. Zo blijven de kernonderdelen gelden zonder dat de wet zichzelf herhaalt.

Welke bepalingen meelopen

• Artikel 213a Fw, eerste lid: over de rechtbank die bevoegd is het faillissement uit te spreken.
• Artikel 213abis Fw, derde lid: het aanvragen van zo'n faillissement is voorbehouden aan de toezichthouder; gaat het om een verzekeraar die nu of vroeger een vergunning van De Nederlandsche Bank N.V. had, dan kan een polishouder of een andere schuldeiser het verzoek niet zelf indienen.
• Artikel 213b Fw: over de manier waarop het verzoek wordt gedaan.
• Artikel 213i Fw: over het bericht dat de curator aan de bekende schuldeisers stuurt.

- Artikel 213k Fw, eerste lid: over het op de hoogte houden van schuldeisers tijdens de procedure.

Wat overeenkomstige toepassing betekent

De genoemde bepalingen gelden voor deze verzekeraars alsof ze voor hen zijn geschreven. Waar in die artikelen over een verzekeraar wordt gesproken, lees je dus de verzekeraar met beperkte risico-omvang. Wat er niet in de opsomming staat, geldt langs deze weg niet: de rest van de gewone regeling blijft buiten toepassing, tenzij de wet elders anders bepaalt. De opsomming is een bewuste keuze en geen samenvatting, en zij is niet overal even fijnmazig: bij het ene artikel wordt één bepaald lid aangewezen, bij het andere loopt het hele artikel mee. Dat laatste geldt bijvoorbeeld voor artikel 213i Fw, zodat ook het tweede lid van toepassing is, over wat de curator aan verzekerden moet laten weten.

Waarom juist deze bepalingen

Het gaat om de onderdelen die voor iedere polishouder van belang zijn, ongeacht de omvang van de verzekeraar: bij welke rechtbank je terechtkomt, hoe het faillissement wordt aangevraagd, en het recht om te worden geïnformeerd over het vonnis en over het verdere verloop. Juist de informatieplichten blijven overeind, omdat een polishouder anders in het duister tast.

Een voorbeeld. Een kleine verzekeraar wordt failliet verklaard. De polishouders krijgen net als bij een grote verzekeraar een schriftelijk bericht van de curator over het vonnis en over het indienen van hun vordering, omdat de bepaling daarover van overeenkomstige toepassing is.

In de praktijk

• Voor polishouders: je recht op bericht van de curator hangt niet af van de omvang van je verzekeraar.
• Voor de curator: controleer per onderwerp of de bepaling in de opsomming staat voordat je de gewone regeling toepast.
• Voor schuldeisers: de meldingen aan toezichthouders zijn apart geregeld, onder meer in de artikelen 213hh en 213ii Fw.