- De rechtbank kan tegelijk met het uitspreken van het faillissement, of daarna op verzoek van de curator aan de curator een machtiging verlenen die strekt tot het doen overgaan aan een derde van rechten en verplichtingen krachtens overeenkomst van verzekering die de verzekeraar heeft gesloten.
- De toestemming of medewerking van een ander dan de derde is niet vereist.
- Ingeval de curator na het uitspreken van het faillissement het verzoek doet, behandelt de rechtbank het verzoek met de meeste spoed op een niet openbare zitting op de voet van rechtspleging in burgerlijke zaken. De Nederlandsche Bank N.V. wordt gehoord.
- Indien de rechtbank de machtiging verleent, bepaalt de rechtbank de duur van de machtiging op ten hoogste anderhalf jaar. Voor het verstrijken van de termijn kan de curator verlenging van de geldigheidsduur voor telkens ten hoogste anderhalf jaar verzoeken. Zolang bij het verstrijken van de geldigheidsduur van de machtiging op een verzoek tot verlenging niet is beschikt, wordt de machtiging gehandhaafd.
- Indien een curator voornemens is over te gaan tot overgang van rechten en verplichtingen krachtens overeenkomst van verzekering, vraagt hij daaromtrent advies van De Nederlandsche Bank N.V.. Indien de curator toestemming als bedoeld in artikel 176 vraagt, legt hij daarbij dit advies over.
Artikel 213aga Fw: Machtiging om verzekeringsovereenkomsten te laten overgaan
Machtiging om verzekeringsovereenkomsten te laten overgaan
Wettekst
Toelichting
Voor polishouders is het faillissement van hun verzekeraar vooral de vraag: houd ik dekking? Artikel 213aga Fw geeft de curator een instrument om daar iets aan te doen. De rechtbank kan hem machtigen om rechten en verplichtingen uit verzekeringsovereenkomsten die de verzekeraar heeft gesloten, te laten overgaan op een derde. In gewone woorden: de polissen kunnen bij een andere partij worden ondergebracht.
Wanneer de machtiging wordt gegeven
De rechtbank kan de machtiging tegelijk met het uitspreken van het faillissement verlenen, of daarna op verzoek van de curator. Komt het verzoek later, dan behandelt de rechtbank het met de meeste spoed op een niet openbare zitting, volgens de regels van de rechtspleging in burgerlijke zaken. De Nederlandsche Bank komt daarbij aan het woord.
Geen toestemming van anderen nodig
De wet bepaalt uitdrukkelijk dat de toestemming of medewerking van een ander dan de derde niet is vereist. Alleen de overnemende partij moet dus willen. Dat is ingrijpend, want een polishouder wordt zo van contractspartij gewisseld zonder dat hem iets wordt gevraagd. De reden is praktisch: zou ieders instemming nodig zijn, dan zou een overgang bij duizenden polissen nooit op tijd rondkomen en zou iedereen zonder dekking komen te zitten.
De duur van de machtiging
De rechtbank bepaalt hoe lang de machtiging geldt, met een maximum van anderhalf jaar. Vóór het verstrijken kan de curator verlenging vragen, telkens voor ten hoogste anderhalf jaar. Is op een verzoek om verlenging nog niet beslist terwijl de termijn afloopt, dan blijft de machtiging bestaan. Zo valt de bevoegdheid niet weg door het tempo van de behandeling.
Advies en toestemming
Is de curator van plan zo'n overgang daadwerkelijk door te voeren, dan vraagt hij daarover advies aan De Nederlandsche Bank. Vraagt hij vervolgens de toestemming die artikel 176 Fw voor bepaalde handelingen van de curator eist, dan legt hij dat advies daarbij over. De rechter-commissaris beslist dus met het oordeel van de toezichthouder op tafel.
Een voorbeeld. Een failliete schadeverzekeraar heeft een portefeuille met lopende polissen. De curator vindt een andere verzekeraar die deze wil overnemen. Met de machtiging van de rechtbank, het advies van de toezichthouder en de vereiste toestemming kunnen de polissen overgaan, zodat de verzekerden gedekt blijven.
In de praktijk
- Polishouder: je krijgt bericht als je polis is overgegaan; controleer daarna of de voorwaarden en de premie nog dezelfde zijn.
- Schuldeiser: een overgang van polissen zegt niets over je eigen vordering; die blijft in het faillissement achter.