Artikel 212rd Fw: Tussentijdse uitkering met toestemming van de rechter-commissaris

De afwikkeling van een bankfaillissement duurt lang, terwijl schuldeisers op hun geld wachten en de rente ondertussen doorloopt. Artikel 212rd Fw maakt het mogelijk daar iets aan te doen. De curator kan op bepaalde vorderingen een tussentijdse uitkering doen, mits de rechter-commissaris hem daarvoor op zijn verzoek toestemming geeft.

Wie beslist

Het initiatief ligt bij de curator: hij dient het verzoek in. De rechter-commissaris beslist. Zonder die toestemming mag de curator niet uitkeren, ook niet als hij er zelf van overtuigd is dat het verstandig is. Zo blijft er toezicht op een handeling die de verdeling raakt.

De drie voorwaarden

• Voldoende zekerheid over de bedragen: het moet voldoende waarschijnlijk zijn voor welke bedragen de betrokken vorderingen geheel of ten minste zullen worden geverifieerd.
• Nut voor de boedel: de uitkering moet wenselijk zijn om de periode te bekorten waarover na de faillietverklaring rente loopt.

- Geen nadeel voor anderen: de tussentijdse uitkeringen mogen niet ten koste gaan van andere schuldeisers.

Waarom rente hier de kern is

Bij een bankfaillissement kan de rente die na de faillietverklaring doorloopt aanzienlijk oplopen. Wordt een vordering eerder betaald, dan stopt de rente daarover en houdt de boedel meer over voor iedereen. De tussentijdse uitkering is dus geen gunst aan een enkele schuldeiser maar een maatregel in het belang van de gezamenlijke schuldeisers, en de derde voorwaarde bewaakt precies dat.

Verschil met de gewone uitdeling

Deze uitkering staat los van de gewone verdeling met een uitdelingslijst waarbij alle schuldeisers naar rang en bedrag aan bod komen. Het gaat hier om betaling op bepaalde vorderingen waarover al voldoende duidelijkheid bestaat, terwijl de rest van de afwikkeling nog loopt. De uiteindelijke verdeling verandert er niet door: wat iemand tussentijds heeft ontvangen, telt mee bij wat hij nog krijgt.

Een voorbeeld. Een groot deel van de vorderingen op een failliete bank is niet betwist en de curator heeft ruim voldoende liquide middelen. Hij vraagt toestemming om op die vorderingen alvast een uitkering te doen. De rechter-commissaris beoordeelt of de bedragen vaststaan, of de renteloop erdoor korter wordt en of andere schuldeisers er niet slechter van worden.

In de praktijk

• Schuldeiser: een tussentijdse uitkering is geen recht dat je kunt afdwingen; de curator weegt af en de rechter-commissaris beslist.
• Curator: onderbouw het verzoek met de verificatiepositie en met een berekening van het renteverloop, want daarop toetst de rechter-commissaris.