Artikel 340 Faillissementswet (340 FW)

Een bekrachtigd akkoord sluit de schuldsaneringsregeling af. Dit artikel regelt wanneer dat gebeurt, voor wie het akkoord geldt en wat er kan volgen als de schuldenaar zich er niet aan houdt.

Het einde van de regeling

Zodra de bekrachtiging in kracht van gewijsde is gegaan — er staat dan geen gewoon rechtsmiddel meer tegen open — eindigt de toepassing van de schuldsaneringsregeling van rechtswege. Daar is geen aparte beslissing meer voor nodig. De bewindvoerder kondigt de beëindiging aan in de Staatscourant, zodat ook buitenstaanders het kunnen weten.

Let op het verschil met de gewone afloop van een regeling: hier eindigt de zaak met een akkoord, niet met de schone lei. Wat u van uw schuldeisers af bent, staat in het akkoord zelf en niet in een rechterlijke verklaring achteraf.

Voor wie het akkoord geldt

Het bekrachtigde akkoord is verbindend voor alle schuldeisers van vorderingen waarvoor de schuldsaneringsregeling werkt. Dat geldt ook voor schuldeisers die zich nooit hebben gemeld, die niet hebben meegestemd of die tegen hebben gestemd. Zij kunnen zich er niet aan onttrekken.

Komt de schuldenaar na wat hij in het akkoord heeft beloofd, dan kunnen die schuldeisers het restant van hun vordering niet meer bij hem opeisen. Daar zit de waarde van het akkoord voor hem: één afspraak die de hele groep bindt.

Het derde lid verklaart een reeks bepalingen uit de faillissementstitel van overeenkomstige toepassing. Die gaan over de werking van een bekrachtigd akkoord en over de ontbinding ervan wanneer de schuldenaar zijn afspraak niet nakomt. Eén ervan, artikel 160 Fw, regelt iets heel anders: het akkoord bindt de schuldeisers alleen in hun verhouding tot de schuldenaar. Heeft iemand anders meegetekend of zich borg gesteld, of hebben de schuldeisers verhaal op zaken die aan een ander toebehoren, dan verandert het akkoord daar niets aan: die derde blijft voor het volle bedrag aanspreekbaar.

Als het akkoord wordt ontbonden

Houdt de schuldenaar zich niet aan het akkoord, dan kan het worden ontbonden. In het vonnis waarbij dat gebeurt, kan de rechter hem tegelijk failliet verklaren, maar alleen als er baten zijn waaruit vorderingen geheel of gedeeltelijk kunnen worden voldaan. Is er niets te verdelen, dan heeft een faillissement geen zin en blijft het achterwege.

In zo'n faillissement kan geen akkoord meer worden aangeboden. De schuldenaar heeft zijn kans op een akkoord gehad en die niet waargemaakt; een tweede ronde staat de wet niet toe.

Een voorbeeld. Een schuldenaar sluit zijn regeling af met een akkoord waarbij hij in termijnen een afgesproken bedrag betaalt. Na een jaar stopt hij met betalen. Een schuldeiser vraagt ontbinding; die wordt uitgesproken en, omdat er nog een verkoopbare bestelbus is, wordt tegelijk het faillissement uitgesproken.

In de praktijk

Bent u schuldenaar, bereken dan nuchter of u het akkoord echt kunt nakomen voordat u het aanbiedt. Een akkoord dat u niet volhoudt, kost u de bescherming van de regeling en kan uitlopen op een faillissement.

Bewaar de uitspraak en het akkoord zelf goed. Meldt een schuldeiser zich later toch met het restant van zijn oude vordering, dan kunt u met die stukken laten zien dat hij aan het akkoord gebonden is.

Bent u schuldeiser en heeft u zich nooit gemeld, dan bindt het akkoord u toch. Reageer daarom op post van de bewindvoerder en houd de aankondigingen in de Staatscourant in de gaten; wegblijven levert u niets op.