Het ontwerp van een akkoord vervalt: a. indien de toepassing van de schuldsaneringsregeling niet wordt uitgesproken; b. indien, voordat het vonnis van homologatie van het akkoord in kracht van gewijsde is gegaan, een rechterlijke uitspraak tot beëindiging van de toepassing van de schuldsaneringsregeling in kracht van gewijsde gaat; c. indien de toepassing van de schuldsaneringsregeling eindigt op grond van het bepaalde in artikel 312, tweede lid.
Artikel 330 Faillissementswet (330 FW)
Wanneer het ontwerp-akkoord in de schuldsanering vervalt
Wettekst
Toelichting
Een aangeboden akkoord heeft alleen zin zolang de schuldsaneringsregeling loopt of nog kan gaan lopen. Dit artikel noemt drie situaties waarin het ontwerp automatisch vervalt: er hoeft dan niet meer over te worden gestemd en er valt niets meer te bekrachtigen.
De drie gevallen
- De regeling komt er niet. Wordt de toepassing van de schuldsaneringsregeling niet uitgesproken, dan vervalt een ontwerp dat al klaarlag. Zonder regeling is er ook geen kader waarbinnen het akkoord kan werken.
- De regeling wordt beëindigd voordat het akkoord vaststaat. Gaat een rechterlijke uitspraak waarbij de toepassing van de regeling wordt beëindigd in kracht van gewijsde vóórdat het vonnis waarmee het akkoord is bekrachtigd onherroepelijk is geworden, dan vervalt het ontwerp.
- De regeling eindigt langs de weg van artikel 312 Fw. Eindigt de toepassing van de schuldsaneringsregeling op grond van het tweede lid van dat artikel, dat de samenloop met een faillissement regelt, dan vervalt het ontwerp eveneens.
Kracht van gewijsde: wat betekent dat
Een uitspraak heeft kracht van gewijsde als er geen gewoon rechtsmiddel meer tegen openstaat, omdat de termijn voor hoger beroep of cassatie is verstreken of omdat die weg al is afgelopen. De uitspraak staat dan onherroepelijk vast.
Het tweede geval is dus een race tussen twee uitspraken. Staat de beëindiging van de regeling eerder definitief vast dan de bekrachtiging van het akkoord, dan wint de beëindiging en is het akkoord van de baan. Is het akkoord al onherroepelijk bekrachtigd, dan blijft het overeind.
Wat er daarna gebeurt
Vervalt het ontwerp, dan is het van rechtswege verdwenen. De rechter-commissaris of de bewindvoerder hoeft daar geen aparte beslissing over te nemen; een geplande stemming gaat simpelweg niet door. Wat er verder met de schuldenaar en zijn schulden gebeurt, hangt af van de reden waarom het ontwerp verviel: geen regeling, een beëindigde regeling of een faillissement dat de plaats van de regeling inneemt.
Een voorbeeld. Een schuldenaar biedt een akkoord aan en de stemming wordt gepland. Nog voordat het zover is, wordt de toepassing van de regeling beëindigd omdat hij zijn verplichtingen niet nakomt, en die beslissing wordt onherroepelijk. Het ontwerp-akkoord vervalt daarmee; de stemming vervalt eveneens.
In de praktijk
Voor de schuldenaar betekent dit vooral dat een akkoord geen bescherming biedt tegen wat er verder in zijn dossier speelt. Loopt er tegelijk een procedure over de beëindiging van de regeling, dan is de uitkomst daarvan bepalend en kan het aanbod dat u met veel moeite bij elkaar heeft gekregen alsnog wegvallen.
Voor schuldeisers is de boodschap dat een aangekondigde stemming geen zekerheid geeft. Krijgt u een oproep voor een vergadering over een akkoord, houd dan ook de andere berichten in het dossier in de gaten; die kunnen het voorstel achterhalen.
Loopt uw regeling en heeft u een derde bereid gevonden een bedrag beschikbaar te stellen, kom dan tijdig met het voorstel en zorg dat u ondertussen al uw verplichtingen blijft nakomen. Dat laatste bepaalt of de regeling doorloopt en dus of uw akkoord de eindstreep kan halen.