- Ieder der schuldeisers van vorderingen waarvoor de schuldsaneringsregeling werkt en de schuldenaar kunnen door het indienen van een verzoek tegen elke handeling van de bewindvoerder bij de rechter-commissaris opkomen, of van deze een bevel uitlokken dat de bewindvoerder een bepaalde handeling zal verrichten of een voorgenomen handeling zal nalaten.
- De rechter-commissaris beslist, na de bewindvoerder te hebben gehoord, binnen drie dagen op het verzoek.
←
Terug 316 · De taak van de bewindvoerder in de schuldsanering
Verder 318 · De verslagen van de bewindvoerder over de schuldsanering
→
Artikel 317 Faillissementswet (317 FW)
Opkomen tegen een handeling van de bewindvoerder
Wettekst
Toelichting
Wie het niet eens is met wat de bewindvoerder doet, staat niet met lege handen. Dit artikel geeft de schuldenaar en de schuldeisers wier vordering onder de regeling valt het recht om bij de rechter-commissaris op te komen tegen elke handeling van de bewindvoerder, of juist een bevel te vragen dat hij iets doet of nalaat.
Wie kan opkomen
Twee groepen: de schuldenaar zelf, en iedere schuldeiser van een vordering waarvoor de schuldsaneringsregeling werkt. Wie geen schuldeiser is en niet de schuldenaar, kan deze weg niet gebruiken.
Waartegen en waarvoor
Het gaat om elke handeling van de bewindvoerder; de wet beperkt dat niet tot bepaalde onderwerpen. U kunt bezwaar maken tegen wat hij heeft gedaan, maar ook vragen om een bevel dat hij een bepaalde handeling verricht of een voorgenomen handeling nalaat. Denk aan de verkoop van een goed, de manier waarop een bedrag is berekend of het uitblijven van een beslissing.
Hoe snel
Het verzoek dient u in bij de rechter-commissaris. Die hoort eerst de bewindvoerder en beslist daarna binnen drie dagen. Dat is opvallend kort, en dat is met opzet: de regeling loopt door en een geschil mag niet blijven hangen.
Bent u het met de beslissing van de rechter-commissaris niet eens, dan staat daartegen in beginsel gedurende vijf dagen hoger beroep op de rechtbank open. Artikel 315 Fw noemt echter een reeks beslissingen waarvoor dat niet geldt; kijk dus na of uw geval daarbij hoort.
Een voorbeeld. De bewindvoerder wil een auto verkopen die de schuldenaar naar eigen zeggen nodig heeft voor zijn werk. De schuldenaar vraagt de rechter-commissaris te bevelen dat de verkoop wordt uitgesteld en onderbouwt dat met een werkgeversverklaring en een reisschema. De rechter-commissaris hoort de bewindvoerder en beslist binnen drie dagen.
In de praktijk
Probeer het eerst rechtstreeks. Veel bezwaren berusten op een misverstand of op informatie die de bewindvoerder niet had. Een e-mail met uitleg en bewijsstukken lost meer op dan een procedure.
Komt u er niet uit, schrijf dan een kort verzoek aan de rechter-commissaris: welke handeling het betreft, wat er volgens u niet klopt, wat u vraagt, en welke stukken u meestuurt. Houd het zakelijk; het gaat om de handeling, niet om de persoon.
Voor schuldeisers is dit de manier om invloed uit te oefenen op het beheer van de boedel, bijvoorbeeld als zij vinden dat een goed te snel of te goedkoop wordt verkocht. Ook zij moeten hun standpunt met stukken onderbouwen, want de rechter-commissaris beslist op korte termijn.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Tegen welke beslissing staat hoger beroep open?
De schuldenaar wilde dat bij de berekening van het buiten de boedel vallende bedrag rekening werd gehouden met een zorgpremie van zijn echtgenote. De Hoge Raad oordeelde dat het hier gaat om een geschil over de omvang van de inkomsten die van rechtswege aan de schuldenaar persoonlijk toekomen en buiten de boedel blijven, bedoeld om hem ondanks de regeling in zijn levensonderhoud te laten voorzien. Met zo'n geschil kan de schuldenaar zich tot de rechter-commissaris wenden langs de weg die de wet voor bezwaren tegen het handelen van de bewindvoerder geeft.
-
Wie procedeert over het vrij te laten bedrag?
Tijdens een schuldsaneringsregeling ging het om de vraag of iemand van wie de goederen onder bewind staan zelf kan opkomen tegen de vaststelling van het bedrag dat hij mag behouden. De Hoge Raad oordeelde dat beslissend is of het voeren van die procedure tot de taak van de bewindvoerder behoort; die taak omvat alle handelingen die bijdragen aan een goed bewind, waaronder handelingen die de financiële situatie van de rechthebbende stabiliseren. Omdat het vrij te laten bedrag daarop rechtstreeks ingrijpt, vertegenwoordigt de bewindvoerder de rechthebbende en kan deze niet zelfstandig in die procedure optreden.
-
Mag hetzelfde punt opnieuw worden voorgelegd?
Tegen een beslissing van de rechtbank op een hoger beroep tegen de rechter-commissaris staat geen cassatieberoep open. De Hoge Raad acht het beroep hier toch ontvankelijk, omdat in de klacht besloten lag dat de rechtbank het toepassingsbereik van een bepaling van de Faillissementswet had miskend en die bepaling daardoor ten onrechte buiten toepassing had gelaten; dat is een doorbrekingsgrond. De klacht slaagt ook: dat de rechter-commissaris al twee keer eerder over dezelfde vraag had beslist, neemt niet weg dat hem opnieuw om een beschikking kan worden verzocht, en in dat verzoek mogen ook eerder aangevoerde bezwaren worden herhaald.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.