- Hij die zowel schuldenaar als schuldeiser is van de persoon ten aanzien van wie de schuldsaneringsregeling is uitgesproken, kan zijn schuld met zijn vordering ten aanzien waarvan de schuldsaneringsregeling werkt, slechts verrekenen indien beide zijn ontstaan vóór de uitspraak tot de toepassing van de schuldsaneringsregeling.
- Artikel 53, tweede en derde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 307 Faillissementswet (307 FW)
Verrekening tijdens de schuldsaneringsregeling
Wettekst
Toelichting
Wie zowel geld moet betalen aan de schuldenaar als geld van hem te vorderen heeft, wil die posten graag tegen elkaar wegstrepen. Dat is verrekening. Dit artikel bepaalt onder welke voorwaarde dat tijdens de schuldsaneringsregeling nog kan.
De hoofdregel
Verrekening is alleen toegestaan als zowel de schuld als de vordering vóór de uitspraak tot toepassing van de schuldsaneringsregeling is ontstaan. Beide posten moeten dus uit de periode van vóór de regeling stammen. Is er één van na de uitspraak ontstaan, dan mag er niet worden verrekend en moet er gewoon worden betaald aan de boedel.
Waarom die grens er is
Verrekenen komt in feite neer op volledige betaling van de eigen vordering: wie verrekent, hoeft niet te wachten op een uitdeling en krijgt alles. Dat is aanvaardbaar zolang beide posten al bestonden toen de regeling begon, want dan hoorde die verhouding al bij het oude beeld. Wat daarna ontstaat, hoort bij de boedel en moet ten goede komen aan alle schuldeisers samen.
Voor de nadere uitwerking sluit de wet aan bij artikel 53 Fw, dat dezelfde vraag voor het faillissement regelt; twee onderdelen daarvan zijn hier overeenkomstig van toepassing.
Wie erop let
De bewindvoerder beheert de boedel en beoordeelt of een beroep op verrekening klopt. Vindt hij van niet, dan vordert hij het bedrag alsnog op voor de boedel. Meent de schuldeiser dat hij wel mocht verrekenen, dan is dat uiteindelijk een vraag voor de rechter; de rechter-commissaris houdt intussen toezicht op de bewindvoerder.
Een voorbeeld. Iemand heeft bij dezelfde bank een spaarrekening met saldo en een doorlopend krediet met een schuld. Beide bestonden al vóór de uitspraak. De bank kan die posten dan tegen elkaar wegstrepen. Krijgt de schuldenaar ná de uitspraak een teruggave op een rekening bij die bank, dan gaat die verrekening niet op.
In de praktijk
Ziet u dat een organisatie een bedrag inhoudt of wegstreept, meld dat dan bij uw bewindvoerder met de bijbehorende brief of afrekening. Vaak gaat het om een bank, een verzekeraar of een instantie die een uitkering betaalt en tegelijk iets te vorderen heeft.
Voor schuldeisers is het van belang om de datums scherp te hebben. Verrekenen terwijl dat niet mag, levert een terugbetalingsverplichting op en kost onnodig geld. Twijfelt u, leg de kwestie dan met de stukken voor aan de bewindvoerder voordat u iets inhoudt.
Verrekening raakt vaak precies aan het geld waarvan u moet leven. Merkt u dat u door zo'n inhouding onder uw vrij te laten bedrag zakt, bespreek dat dan meteen met uw bewindvoerder; hij kan beoordelen of de inhouding terecht is en kan de rechter-commissaris zo nodig om aanpassing van dat bedrag vragen.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer ontstaat de schuld van de uitkeringsinstantie?
Een uitkeringsinstantie wilde een vóór de schuldsaneringsregeling ontstane terugvordering verrekenen met de maandelijkse uitkering die zij aan de schuldenaar moest betalen. De bewindvoerder stelde dat die betalingsverplichting elke maand opnieuw ontstaat, zodat verrekening niet is toegestaan. De Hoge Raad oordeelde dat het recht op deze wettelijke uitkering al was ontstaan op de dag van het ontslag van de betrokkene en niet maandelijks opnieuw, en dat een later besluit van de instantie daarvoor niet nodig was. Omdat beide posten dus vóór de uitspraak waren ontstaan, was aan de eis voor verrekening voldaan.
-
Verrekening met een lopende WAO-uitkering
Het UWV kortte een oude terugvordering in op de WAO-uitkering van iemand op wie de schuldsaneringsregeling van toepassing was. In dit cassatieberoep in het belang der wet oordeelde de Hoge Raad dat de schuld van het UWV aan de uitkeringsgerechtigde, voor zover zij betrekking heeft op arbeidsongeschiktheid na de uitspraak, pas na die uitspraak ontstaat en wel telkens per werkdag. Verrekening met een vóór de uitspraak ontstane vordering is daarom niet toegestaan, omdat verrekening alleen mag als beide posten vóór de uitspraak zijn ontstaan.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.