Artikel 273 Faillissementswet (273 FW)

Zodra het akkoord is gehomologeerd, geldt het voor de hele groep schuldeisers waarvoor de surseance werkt. Dit korte artikel bevat daarmee het hele doel van de akkoordprocedure: één regeling die iedereen in die groep bindt, ook wie tegen was.

Ook tegenstemmers en afwezigen

De binding hangt niet af van de vraag of iemand vóór heeft gestemd. Wie tegen stemde, wie niet op de vergadering verscheen en wie zijn vordering nooit heeft ingediend, zit er evengoed aan vast. Zo werkt een meerderheidsbesluit: zonder die binding zou één schuldeiser een regeling kunnen blokkeren die voor alle anderen de beste uitkomst is.

De grens van de groep

De binding reikt precies zo ver als de surseance zelf. Alleen schuldeisers ten aanzien van wie de surseance werkt, worden gebonden. Vorderingen waarvoor de surseance niet werkt, vallen er dus buiten: die schuldeisers houden hun rechten en kunnen daarvoor gewoon betaling verlangen. Voor de ondernemer betekent dat, dat hij na een geslaagd akkoord niet met een volledig schone lei verdergaat.

Wat de binding inhoudt

Gebonden zijn wil zeggen: de schuldeiser moet het akkoord aanvaarden zoals het luidt. Krijgt hij volgens het akkoord een percentage van zijn vordering, dan kan hij voor het restant niet alsnog bij de schuldenaar aankloppen zolang het akkoord wordt nagekomen. Daar staat tegenover dat hij het toegezegde deel wél kan opeisen; het akkoord levert hem een aanspraak op die de rechter heeft bekrachtigd.

Een voorbeeld. Een leverancier met een vordering van vijftigduizend euro stemt tegen een akkoord dat veertig procent biedt, maar het akkoord wordt aangenomen en gehomologeerd. Hij ontvangt twintigduizend euro. Voor de resterende dertigduizend euro kan hij de onderneming niet meer aanspreken, hoe onbevredigend hij dat ook vindt.

In de praktijk

Voor de schuldeiser is dit de reden om serieus mee te doen aan de procedure. Niet stemmen is geen manier om buiten de regeling te blijven; wie zwijgt, wordt evengoed gebonden en heeft alleen minder invloed gehad op de uitkomst.

Voor de ondernemer is de binding het resultaat waarvoor het hele traject is doorlopen. Met het gehomologeerde akkoord ligt vast wat hij aan deze groep schuldeisers moet betalen, en daarmee wordt de toekomst weer te overzien.

Voor de bewindvoerders is dit de reden waarom de vraag welke vorderingen wel en niet onder de surseance vallen zo nauw luistert. Die afbakening bepaalt precies wie er straks aan het akkoord vastzit.