Artikel 266 Faillissementswet (266 FW)

De lijst van vorderingen die de bewindvoerders hebben opgesteld, is geen eindstand. Op de vergadering zelf kan er nog van worden afgeweken. Dit artikel bepaalt wie een eerder ingenomen standpunt mag herzien, wie een erkende vordering alsnog kan betwisten, en wat er met die wijzigingen gebeurt.

De bewindvoerders mogen terugkomen op hun standpunt

De bewindvoerders kunnen ter vergadering op elke erkenning of betwisting terugkomen. Blijkt vlak voor of tijdens de vergadering dat een erkende vordering toch al was betaald, dan hoeven zij niet vast te houden aan wat er op de lijst staat. Omgekeerd kunnen zij een eerder betwiste vordering alsnog erkennen als de schuldeiser met de ontbrekende stukken komt.

Ook de schuldenaar en de schuldeisers kunnen betwisten

Het tweede lid geeft dat recht aan twee anderen. Zowel de schuldenaar als iedere verschenen schuldeiser kan een vordering die door de bewindvoerders geheel of gedeeltelijk is erkend, betwisten. Dat is een wezenlijk recht: bij een akkoord gaat het om verhoudingen, en een te hoog opgenomen vordering verwatert het gewicht van alle andere stemmen en van ieders uitkering. Wie er belang bij heeft, mag daar dus iets van zeggen.

Alles wordt aangetekend

Betwistingen en erkenningen die op de vergadering worden gedaan, worden op de lijst aangetekend. De lijst groeit zo mee met wat er op de vergadering gebeurt en blijft het document waaruit blijkt wie voor welk bedrag meedoet. Die bijgewerkte lijst hoort bij het verslag van de vergadering en gaat mee naar de rechtbank.

Een voorbeeld. Een schuldeiser ziet op de lijst dat een vennootschap van de partner van de bestuurder is opgenomen voor een groot bedrag aan advieskosten, terwijl daarvoor geen stukken zijn ingebracht. Op de vergadering betwist hij die vordering. De betwisting wordt aangetekend, en daarmee komt de vraag op tafel of en tot welk bedrag die schuldeiser mag meestemmen.

In de praktijk

Voor de schuldeiser is dit de reden om de lijst vooraf te bekijken. Wie pas op de vergadering voor het eerst leest wie er allemaal op staan, heeft weinig tijd om een gemotiveerde betwisting te formuleren.

Voor de ondernemer is het recht om te betwisten ook een bescherming. Een vordering die volgens zijn administratie niet bestaat, hoeft hij niet te laten meewegen bij de stemming over zijn eigen voorstel.

Voor de bewindvoerders vraagt dit artikel om openheid: zij moeten kunnen uitleggen waarom zij iets hebben erkend of betwist, en waarom zij daar eventueel op terugkomen. Wat de betwisting betekent voor het stemrecht, beslist vervolgens de rechter-commissaris.