Artikel 265 Faillissementswet (265 FW)

Op de vergadering waarop over het akkoord wordt beslist, gebeuren twee dingen voordat er gestemd wordt. De bewindvoerders en de deskundigen brengen schriftelijk verslag uit over het aangeboden akkoord, en er wordt afgerekend met vorderingen die na de uiterste indieningsdag zijn binnengekomen. Dit artikel regelt beide.

De verslagen

De bewindvoerders brengen schriftelijk verslag uit over het akkoord. Zijn er deskundigen benoemd om de boedel te onderzoeken, dan doen ook zij dat. Die verslagen geven de schuldeisers waar het om gaat: is het geboden percentage haalbaar, waaruit wordt het betaald, en hoe verhoudt het zich tot wat er bij een vereffening zou overblijven. De regeling van artikel 144 Fw werkt daarbij door, zodat de schuldenaar zijn voorstel op de vergadering kan toelichten en wijzigen.

Vorderingen van na de uiterste dag

Wie zijn vordering te laat indient, is niet zonder meer kansloos. Is de vordering binnengekomen na de uiterste dag maar uiterlijk twee dagen vóór de vergadering, dan kan zij op de vergadering alsnog op de lijst worden geplaatst. Daarvoor is wel een verzoek nodig, en er mag geen bezwaar komen: noch van de bewindvoerders, noch van een van de aanwezige schuldeisers. Wordt dat bezwaar wel gemaakt, dan houdt het de plaatsing niet vanzelf tegen: de rechter-commissaris beslist erover, na de vergadering te hebben geraadpleegd. Vorderingen die daarna binnenkomen, worden niet meer op de lijst geplaatst.

De schuldeiser die ver weg woont

Op die strenge regels bestaat één uitzondering. Zij gelden niet voor de schuldeiser die buiten het Europese deel van het Koninkrijk woont en die daardoor verhinderd was zich eerder te melden. De wet erkent dat afstand en trage berichtgeving iemand buiten zijn schuld te laat kunnen maken.

Wie de knoop doorhakt

Wordt er bezwaar gemaakt tegen plaatsing, of ontstaat er geschil over de vraag of die verhindering zich werkelijk voordeed, dan beslist de rechter-commissaris. Hij doet dat niet in zijn eentje op afstand: hij raadpleegt eerst de vergadering en beslist daarna.

Een voorbeeld. Een klein transportbedrijf ontdekt drie dagen voor de vergadering dat het zijn factuur nooit heeft ingediend en stuurt de stukken meteen naar de bewindvoerders. Op de vergadering vraagt het om plaatsing op de lijst. De bewindvoerders hebben er geen bezwaar tegen en de aanwezige schuldeisers evenmin, zodat de vordering alsnog meetelt bij de stemming.

In de praktijk

Voor de schuldeiser blijft de uiterste indieningsdag de veilige route. De regeling voor late indieners is een uitzondering waarop u niet kunt bouwen: de bewindvoerders of een aanwezige schuldeiser kunnen bezwaar maken, en dan komt de beslissing bij de rechter-commissaris te liggen, die daarvoor eerst de vergadering raadpleegt. Late indiening strandt dus niet zonder meer, maar de uitkomst is niet aan u.

Voor de ondernemer zijn de verslagen het beslissende moment. Een oordeel van de bewindvoerders dat het voorstel realistisch is, weegt bij twijfelende schuldeisers zwaarder dan zijn eigen toelichting.

Voor de bewindvoerders is het verslag een verantwoordingsstuk dat op schrift moet staan. Schuldeisers baseren hun stem erop, en het gaat later mee in het dossier waarmee de rechtbank de bekrachtiging beoordeelt.