Artikel 258 Faillissementswet (258 FW)

Ingediende vorderingen worden niet zomaar overgenomen. Dit artikel draagt de bewindvoerders op elke ingezonden rekening te vergelijken met de administratie en de opgaven van de schuldenaar, en het geeft hun de middelen om door te vragen bij de schuldeiser als er iets niet klopt.

De toets aan de administratie

Het uitgangspunt is een vergelijking. Wat de schuldeiser zegt te vorderen, wordt gelegd naast wat er in de boeken van de onderneming staat en naast wat de schuldenaar zelf heeft opgegeven. Kloppen die met elkaar, dan is er weinig aan de hand. Wijken zij af, dan begint het werk: is er dubbel gefactureerd, is er al betaald, wordt er rente meegerekend die er niet bij hoort, of is de vordering juist te laag opgegeven?

Overleg bij bezwaar

Hebben de bewindvoerders bezwaar tegen toelating van een vordering, dan leggen zij die niet meteen naast zich neer. Zij treden eerst met de schuldeiser in overleg. Dat is een verstandige volgorde: veel verschillen berusten op een misverstand, een creditnota die niet is verwerkt of een betaling die is gekruist met de indiening. Een gesprek lost dat sneller op dan een geschil.

Wat de bewindvoerders mogen opvragen

Komt het overleg er niet uit, dan hebben de bewindvoerders bevoegdheden. Zij kunnen van de schuldeiser verlangen dat hij ontbrekende stukken alsnog overlegt. Zij kunnen ook verlangen dat zij zijn administratie en de oorspronkelijke bewijsstukken mogen raadplegen — dus niet alleen de kopieën die hij bij zijn indiening heeft gevoegd. De schuldeiser die zijn vordering erkend wil zien, zal daaraan moeten meewerken.

Een voorbeeld. Een bouwbedrijf in surseance heeft in zijn administratie een schuld aan een onderaannemer van vijftienduizend euro staan; de onderaannemer dient het dubbele in. In het overleg blijkt dat hij ook meerwerk in rekening brengt dat nooit is opgedragen. Hij kan geen opdrachtbevestiging laten zien. De bewindvoerders erkennen het onbetwiste deel en betwisten de rest.

In de praktijk

Voor de schuldeiser is de les dat een goed onderbouwde indiening de kans op erkenning vergroot. Stuur meteen de stukken mee waaruit blijkt waarop de vordering rust, en reageer snel als de bewindvoerders vragen stellen. Wie niet reageert, komt met een betwiste vordering op de lijst te staan.

Voor de ondernemer is dit een artikel waarin zijn eigen administratie centraal staat. Hoe beter zijn boeken op orde zijn, hoe sneller de vorderingen kunnen worden getoetst en hoe minder discussie er is over de omvang van de schuldenlast waarover straks wordt gestemd.

Voor de bewindvoerders is dit onderzoek de opmaat naar de lijst van vorderingen. Wat zij erkennen of betwisten, bepaalt hoe de verhoudingen op de vergadering over het akkoord eruitzien.