Artikel 256 Faillissementswet (256 FW)

Een akkoord kan alleen slagen als de schuldeisers weten dat het er ligt. Dit artikel legt die informatieplicht bij de bewindvoerders: zij maken de beslissing van de rechtbank en de neerlegging van het ontwerp van akkoord bekend in de Staatscourant, en zij schrijven daarnaast alle bekende schuldeisers persoonlijk aan.

De aankondiging in de Staatscourant

De bewindvoerders doen die aankondiging dadelijk, dus zonder af te wachten. Zij kondigen twee dingen aan: de beslissing waarin de rechtbank de data heeft vastgesteld, en het feit dat het ontwerp van akkoord ter griffie is neergelegd. Is die neerlegging al bekendgemaakt bij de aankondiging van de voorlopige surseance, dan hoeft dat niet nog een keer.

De brief aan de bekende schuldeisers

Publicatie alleen is niet genoeg. Alle bekende schuldeisers krijgen daarnaast schriftelijk bericht, en in die brief moet worden gewezen op het tweede lid van artikel 257 Fw. Dat is een waarschuwing met gevolgen: een vordering waarvoor de surseance niet werkt komt niet voor indiening in aanmerking, en wordt zij toch ingediend, dan gaat de surseance ook voor die vordering werken en vervalt het daaraan verbonden voorrecht, retentierecht, pandrecht of hypotheek. Wie zich vergist, staat daarmee nog niet met lege handen: neemt hij zijn vordering terug voordat de stemming begint, dan blijft zijn zekerheid hem behouden. Het voorschrift is er dus om schuldeisers met zekerheid te behoeden voor een indiening die hun positie kost. Bekend betekent hier: bekend uit de administratie en uit wat de bewindvoerders inmiddels hebben achterhaald. Wie nergens in de boeken voorkomt, is aangewezen op de aankondiging.

Wie er mag verschijnen

De schuldeiser kan zelf komen, iemand anders schriftelijk machtigen om namens hem te verschijnen, of zich door een advocaat laten vertegenwoordigen. Verplichte procesvertegenwoordiging is er dus niet: ook een kleine leverancier kan in eigen persoon zijn stem uitbrengen zonder daarvoor kosten te maken.

De kosten van de bekendmaking

Aankondigen en aanschrijven kost geld. De bewindvoerders kunnen daarom van de schuldenaar verlangen dat hij hun vooraf een bedrag ter hand stelt om die kosten te dekken; zij bepalen zelf hoe hoog dat bedrag is. Het voorstel komt van de schuldenaar, en de wet legt de voorfinanciering van de bekendmaking dan ook bij hem.

Een voorbeeld. Een winkelketen in surseance biedt een akkoord aan. De bewindvoerders publiceren de vastgestelde data in de Staatscourant en sturen alle leveranciers uit de crediteurenadministratie een brief. Een leverancier die door een verhuizing de brief niet ontvangt, kan de aankondiging alsnog in de Staatscourant terugvinden en op tijd reageren.

Voor de schuldeiser wordt de procedure met deze brief concreet. Lees welke datum voor de indiening geldt en welke voor de raadpleging, en bekijk het ontwerp bij de griffie voordat u een standpunt inneemt. Kunt u zelf niet komen, machtig dan schriftelijk iemand anders.

Voor de ondernemer is een complete en actuele crediteurenlijst van belang. Alleen wie bekend is, wordt aangeschreven, en onduidelijkheid over de kring van schuldeisers werkt niet mee aan het draagvlak voor zijn voorstel.

Voor de bewindvoerders is de bekendmaking in deze fase een kerntaak. Zij zijn bovendien het adres waar de vorderingen worden ingediend en waar schuldeisers met vragen over het voorstel terechtkunnen.