Artikel 247 Faillissementswet (247 FW)

Een surseance van betaling is bedoeld als tijdelijke oplossing. Gaat het weer goed genoeg, dan hoeft de schuldenaar niet te wachten tot de termijn afloopt: hij kan zelf om intrekking vragen. Dit artikel geeft hem die bevoegdheid en bepaalt wie er bij die beslissing moeten worden gehoord.

De grond: de betalingen kunnen weer

De schuldenaar is steeds bevoegd de rechtbank om intrekking te verzoeken, op de grond dat de toestand van de boedel hem weer in staat stelt zijn betalingen te hervatten. Het gaat dus niet om een gevoel dat het beter gaat, maar om de vraag of hij zijn schuldeisers weer kan voldoen. Dat kan komen doordat een grote debiteur alsnog betaalde, doordat een investeerder is ingestapt of doordat een bedrijfsonderdeel met succes is verkocht.

Steeds, dus zonder wachttijd

De wet zegt uitdrukkelijk dat de schuldenaar hiertoe steeds bevoegd is. Hij hoeft dus geen vaste momenten af te wachten en heeft ook geen toestemming van zijn schuldeisers nodig om het verzoek te doen. De beslissing ligt uiteraard bij de rechtbank.

Wie worden gehoord

De bewindvoerders worden gehoord of behoorlijk opgeroepen. Gaat het om een surseance die definitief is verleend, dan geldt dat ook voor de schuldeisers: zij mogen zich uitspreken over de vraag of het herstel echt is. De griffier roept hen schriftelijk op tegen een dag die de rechtbank bepaalt.

Dat de schuldeisers hierbij betrokken zijn, is logisch. Wie een gewone vordering had, kon tijdens de surseance geen betaling afdwingen; voor hem lag het verhaal stil. Voor vorderingen met voorrang gold dat niet: artikel 232 Fw houdt die buiten de surseance, en artikel 230 Fw, derde lid, laat executie en beslag toe op het goed waarop de voorrang rust. Voordat de wachtstand eindigt, mogen juist de schuldeisers die er last van hadden horen waarop het optimisme van de schuldenaar berust.

Een voorbeeld. Een installatiebedrijf krijgt tijdens de surseance een grote opdracht en verkoopt een pand dat het niet meer nodig heeft. Daarmee kan het zijn schuldeisers weer betalen. De ondernemer vraagt de rechtbank de surseance in te trekken. De bewindvoerders en de schuldeisers worden opgeroepen; blijkt het beeld te kloppen, dan kan de onderneming verder zonder bewind.

In de praktijk

Voor de ondernemer is dit het gunstige einde van de procedure, maar het vraagt om onderbouwing. Een verzoek dat leunt op verwachtingen in plaats van op cijfers en op harde afspraken houdt geen stand. Stem het bovendien af met de bewindvoerders: hun oordeel weegt zwaar en zij kunnen aangeven wat er nog ontbreekt.

Voor schuldeisers is de oproeping het moment om te controleren of het herstel meer is dan een momentopname. Blijkt uit de verslagen dat de schulden nog vrijwel onaangetast zijn, dan is het redelijk om daarnaar te vragen. Wordt de surseance ingetrokken, dan herleeft de gewone situatie: u kunt uw vordering weer opeisen en zo nodig incasseren.

Let op het verschil met artikel 242 Fw. Daar gaat het om intrekking omdat er iets misgaat of omdat het uitzicht ontbreekt; hier juist om intrekking omdat het weer goed gaat. Dezelfde uitkomst, een tegengestelde aanleiding.