Artikel 218 Faillissementswet (218 FW)

De beslissing over definitieve surseance

Ten bepaalden dage hoort de rechtbank in raadkamer de schuldenaar, de rechter-commissaris, de bewindvoerders en de in persoon bij schriftelijk gemachtigde of bij advocaat opgekomen schuldeisers. Iedere schuldeiser is bevoegd om, zelfs zonder opgeroepen te zijn, op te komen.
De rechtbank kan de schuldenaar definitief surseance verlenen, tenzij zich daartegen verklaren hetzij houders van meer dan één vierde van het bedrag der ter vergadering vertegenwoordigde, in artikel 233 bedoelde, schuldvorderingen, hetzij meer dan één derde der houders van zodanige vorderingen.
Over de toelating tot de stemming beslist, bij verschil, de rechtbank.
Surseance kan nimmer definitief worden verleend, indien er gegronde vrees bestaat, dat de schuldenaar zal trachten de schuldeisers tijdens de surseance te benadelen of het vooruitzicht niet bestaat, dat hij na verloop van tijd zijn schuldeisers zal kunnen bevredigen.
De rechtbank, het verzoek afwijzende, kan bij dezelfde beschikking de schuldenaar in staat van faillissement verklaren. Wordt het faillissement niet uitgesproken, dan blijft de voorlopig verleende surseance gehandhaafd tot de beschikking der rechtbank in kracht van gewijsde is gegaan.
Indien een aanvrage tot faillietverklaring, niet zijnde een verzoek als bedoeld in artikel 213ar, en een verzoek tot surseance gelijktijdig aanhangig zijn, komt eerst het verzoek tot surseance in behandeling. Indien een aanvrage tot faillietverklaring als bedoeld in artikel 213ar en een verzoek tot surseance gelijktijdig aanhangig zijn, komt eerst de aanvrage tot faillietverklaring in behandeling.
De beschikking op het verzoek is met redenen omkleed en wordt uitgesproken ter openbare zitting.
In afwijking van het vijfde lid stelt de rechtbank De Nederlandsche Bank N.V. in staat te worden gehoord alvorens een moedermaatschappij met zetel in Nederland van een verzekeraar als bedoeld in artikel 213abis, eerste lid, in staat van faillissement te verklaren.

Toelichting

Na de voorlopige verlening volgt het echte beslismoment. Artikel 218 Fw regelt hoe de rechtbank beslist of de surseance definitief wordt. Zij hoort in raadkamer de schuldenaar, de rechter-commissaris, de bewindvoerders en de schuldeisers die zijn verschenen. Iedere schuldeiser mag opkomen, ook zonder dat hij is opgeroepen.

De stem van de schuldeisers

De rechtbank kan definitief surseance verlenen, tenzij een deel van de schuldeisers zich daartegen verklaart. Dat is het geval als houders van meer dan een vierde van het bedrag van de ter vergadering vertegenwoordigde vorderingen tegen zijn, of als meer dan een derde van het aantal houders van zulke vorderingen tegen is. Het gaat om de vorderingen die artikel 233 Fw aanwijst. Ontstaat er verschil over de vraag wie mag meestemmen, dan beslist de rechtbank daarover.

Twee harde weigeringsgronden

Vrees voor benadeling: bestaat er gegronde vrees dat de schuldenaar zal proberen de schuldeisers tijdens de surseance te benadelen, dan kan de surseance nooit definitief worden verleend.

- Geen vooruitzicht: hetzelfde geldt als het vooruitzicht ontbreekt dat hij na verloop van tijd zijn schuldeisers zal kunnen voldoen. Surseance is bedoeld om ruimte te maken voor herstel, niet om een onvermijdelijk einde uit te stellen.

Wat er gebeurt bij afwijzing

Wijst de rechtbank het verzoek af, dan kan zij bij dezelfde beschikking het faillissement uitspreken. Doet zij dat niet, dan blijft de voorlopig verleende surseance in stand totdat haar beschikking kracht van gewijsde heeft gekregen, dus totdat daartegen geen rechtsmiddel meer openstaat. Er valt dus geen gat waarin niets geldt. Gaat het bij die faillietverklaring om een moedermaatschappij met zetel in Nederland van een verzekeraar, dan stelt de rechtbank eerst De Nederlandsche Bank N.V. in de gelegenheid te worden gehoord.

Samenloop met een faillissementsaanvraag

Liggen een faillissementsaanvraag en een surseanceverzoek tegelijk, dan komt het surseanceverzoek eerst aan de beurt. Andersom is het bij een aanvraag als bedoeld in artikel 213ar Fw, die de moedermaatschappij van een verzekeraar betreft: dan gaat de faillissementsaanvraag voor. Die aanvraag komt in dat geval van De Nederlandsche Bank N.V. zelf.

De beschikking is met redenen omkleed en wordt uitgesproken op een openbare zitting. Wie het besluit wil begrijpen, kan dus lezen waarom de rechtbank tot haar oordeel kwam.

In de praktijk

Voor schuldeisers: je hoeft geen oproep af te wachten om te verschijnen; wil je invloed, ga dan naar de zitting.
Voor de ondernemer: laat zien dat er een reëel vooruitzicht op herstel is; zonder dat perspectief houdt de surseance geen stand.
Voor de bewindvoerder: zijn beeld van de onderneming weegt mee in het oordeel van de rechtbank.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

Welke maatstaf geldt bij verlenging van de surseance?

Hoge Raad · 2008-12-19 · ECLI:NL:HR:2008:BG1682

Een schuldenaar vroeg verlenging van zijn surseance, zijn bewindvoerder vroeg intrekking en het faillissement. De Hoge Raad oordeelt dat het de rechter in het algemeen vrijstaat de geschilpunten te behandelen in de volgorde die hem het meest aangewezen lijkt, en dat die vrijheid hier temeer bestond omdat de intrekkingsgrond dat niet het vooruitzicht bestaat dat de schuldenaar zijn schuldeisers zal kunnen bevredigen, in wezen gelijk is aan de grond om een verlengingsverzoek af te wijzen.
Wie mag de rechter horen over de intrekking?

Hoge Raad · 2017-07-07 · ECLI:NL:HR:2017:1280

Oi Coop, een Nederlandse financieringsmaatschappij van een Braziliaans concern, hield haar bewindvoerder buiten de buitenlandse akkoordonderhandelingen die ook haar vermogen raakten. De Hoge Raad oordeelt dat de regels van de Faillissementswet, waaronder art. 228 Fw, in beginsel onverkort op een in Nederland gevestigde vennootschap van toepassing blijven, ook als haar groep elders wordt geherstructureerd. Uit de in art. 228 lid 1 Fw voorgeschreven medewerking van de bewindvoerder volgt bovendien dat de schuldenaar hem naar behoren moet informeren over alles wat voor het beheer en de beschikking over de boedel van belang is. Instemmen met een groepsakkoord waarbij de schuldenaar ook de boedel bindt, is een daad van beheer of beschikking.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

Wettekst