De surseance wordt geacht te zijn ingegaan bij de aanvang van de dag, waarop zij voorlopig is verleend.
Artikel 217 Faillissementswet (217 FW)
Het tijdstip waarop de surseance ingaat
Wettekst
Toelichting
Wanneer begint de surseance precies? Artikel 217 Fw geeft daarop een helder antwoord. Zij loopt vanaf het begin van de dag waarop de rechtbank haar voorlopig heeft verleend. De hele dag telt dus mee, ook de uren die aan de zitting en aan de beschikking voorafgingen.
Waarom niet het uur zelf
Zou de surseance pas gaan lopen op het moment van de uitspraak, dan zou dezelfde dag in tweeën vallen: handelingen van de ochtend anders behandeld dan die van de middag. Dat levert eindeloze discussies op over wie wanneer betaalde. Door de dag als geheel te nemen, is er één duidelijke grens.
Wat dat betekent voor betalingen
Betalingen en andere handelingen die op die dag hebben plaatsgevonden, vallen binnen de surseance. Dat kan gevolgen hebben voor wie die ochtend nog geld ontving of een verplichting aanging, want vanaf de ingang mag de schuldenaar niet meer zelfstandig over zijn vermogen beschikken maar alleen samen met de bewindvoerder.
De verhouding tot de aankondiging
Artikel 216 Fw schrijft voor dat het tijdstip van de voorlopige verlening tot op de minuut wordt aangekondigd. Dat lijkt tegenstrijdig, maar het is het niet: het exacte tijdstip maakt controleerbaar wanneer de beslissing viel, terwijl dit artikel bepaalt vanaf welk moment de gevolgen intreden. Voor de rechtsgevolgen telt de aanvang van de dag.
Een voorbeeld. Een groothandel krijgt op een dinsdagochtend nog een overboeking van een klant die later die dag voorlopige surseance krijgt. Voor de vraag hoe die betaling moet worden behandeld, geldt dat de surseance al vanaf het begin van die dinsdag liep.
Wordt de voorlopige verlening later ingetrokken of wordt de surseance definitief, dan verandert dit beginpunt niet. Het blijft de dag van de voorlopige verlening; wat daarna gebeurt, bepaalt alleen hoe lang de surseance duurt.
In de praktijk
- Voor de ondernemer: handelingen van de dag van de verlening vallen al onder het bewind; overleg ze met de bewindvoerder.
- Voor schuldeisers: een betaling die je op die dag nog ontving, staat niet automatisch vast; leg vast wanneer en waarvoor je die ontving.
- Voor de bewindvoerder: de dag van de verlening is het ijkpunt bij het opmaken van de beginsituatie.