Artikel 213l Faillissementswet (213l FW)

De waardering van verzekeringsvorderingen bij de verificatie

In afwijking van artikel 131, tweede lid, worden vorderingen uit hoofde van een verzekering, vervallende na de dag waarop het faillissement is aangevangen, geverifieerd voor de waarde die zij hebben op de dag van de aanvang van het faillissement.
In afwijking van het eerste lid worden vorderingen uit hoofde van een verzekering, vervallende na de dag waarop het faillissement is aangevangen, op grond een overeenkomst waarbij de wederpartij van de verzekeraar zich heeft verbonden tot het betalen van premie in termijnen en de wederpartij op het tijdstip van de faillietverklaring de laatste termijn nog niet heeft voldaan, geverifieerd voor de waarde die zij hebben op de dag van de verificatie.
Een vordering ter zake van de verwezenlijking na de faillietverklaring van een risico dat is verzekerd krachtens een overeenkomst van verzekering wordt geverifieerd voor haar waarde op de dag dat het risico zich verwezenlijkt.
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de waardering van activa en passiva in geval van een faillietverklaring op grond van deze afdeling.

Toelichting

In een faillissement moet elke aanspraak in geld worden uitgedrukt, anders valt er niets te vergelijken en niets te verdelen. Bij verzekeringen is dat lastig: veel aanspraken worden pas later opeisbaar, of zij hangen af van een gebeurtenis die zich nog moet voordoen. Artikel 213l Fw geeft daarom drie waarderingsregels, elk met een eigen peilmoment. Alleen de eerste daarvan presenteert de wet uitdrukkelijk als een afwijking van artikel 131, tweede lid, Fw. De derde regel staat op zichzelf en betreft nu juist een aanspraak waarvan onzeker is wanneer zij opeisbaar wordt; ook het uitgangspunt dat artikel 131 Fw voor zulke vorderingen kent, wordt daarmee voor verzekeringsvorderingen opzijgezet.

De hoofdregel

Vorderingen uit een verzekering die pas vervallen na de dag waarop het faillissement begon, worden geverifieerd voor de waarde die zij op de dag van de aanvang van het faillissement hadden. Er wordt dus één peildatum gekozen, wat de vergelijking tussen schuldeisers eerlijk en werkbaar houdt.

De uitzondering bij termijnpremies

Gaat het om een overeenkomst waarbij de wederpartij premie in termijnen betaalt en de laatste termijn bij de faillietverklaring nog niet had voldaan, dan geldt een ander moment. Zulke vorderingen worden geverifieerd voor de waarde die zij hebben op de dag van de verificatie. Dat past bij het gegeven dat zo'n polis na de faillietverklaring nog kan doorlopen en zich kan ontwikkelen.

Als het risico zich later voordoet

Verwezenlijkt een verzekerd risico zich pas na de faillietverklaring, dan wordt de vordering daarover geverifieerd voor haar waarde op de dag dat het risico zich voordoet. Iemand bij wie de schade na het faillissement optreedt, wordt dus niet afgerekend op een fictieve waarde van tevoren, maar op wat er werkelijk is gebeurd.

Nadere regels

De wet laat ruimte om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels te stellen over de waardering van activa en passiva bij een faillissement op grond van deze afdeling. Waarderingsvraagstukken bij verzekeraars zijn technisch en veranderen mee met de rekenregels in de sector; die kunnen dus buiten deze wet om worden uitgewerkt.

Een voorbeeld. Twee verzekerden hebben dezelfde polis. Bij de een gaat het om een aanspraak die pas na de dag waarop het faillissement begon vervalt; bij de ander verwezenlijkt het verzekerde risico zich een half jaar na de faillietverklaring. De eerste vordering wordt gewaardeerd naar de dag van de aanvang van het faillissement, de tweede naar de dag waarop het risico zich voordeed.

In de praktijk

Polishouder: lever bij je indiening stukken aan waaruit de waarde en de datum blijken; daarop wordt je bedrag gebaseerd.
Verzekerde met latere schade: meld de schade ook bij de curator, want zonder indiening kan er niets worden geverifieerd.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst