← Terug 1:91 · Bestuur opdragen aan de andere echtgenoot Verder 1:92a · Scheiding van tafel en bed en de rechten van echtgenoten →

Boek 1 Artikel 92 (1:92 BW)

Bescherming van derden bij bestuur en vergoedingen

Wettekst

  1. Is aan een derde niet kenbaar wie van de echtgenoten bevoegd is tot het bestuur over een roerende zaak die geen registergoed is, of een recht aan toonder, dan mag hij de echtgenoot die de zaak of het papier aan toonder onder zich heeft, bevoegd achten.
  2. De echtgenoot die ten gevolge van een rechtshandeling van de andere echtgenoot door een derde te goeder trouw in het bestuur van een goed is gestoord, verliest het recht tot beëindiging van de stoornis, indien hij zich tegen de stoornis niet heeft verzet binnen een redelijke termijn nadat zij te zijner kennis is gekomen. De bevoegdheid van de echtgenoot tot beëindiging van de stoornis vervalt eveneens indien de derde hem een redelijke termijn heeft gesteld ter uitoefening van die bevoegdheid en hij daarvan geen gebruik heeft gemaakt.
  3. Aan een derde kan niet worden tegengeworpen dat een vordering tot vergoeding welke tijdens het huwelijk is ontstaan wegens vermogensverschuiving tussen de echtgenoten onderling of tussen een der echtgenoten en een tussen hen bestaande gemeenschap, niet opeisbaar is.

Toelichting

Wie zaken doet met een gehuwd persoon, kan niet controleren wie van de twee bevoegd is om over welk goed te beslissen. Dit artikel beschermt die derde op drie punten. Het gaat dus niet over de verhouding tussen de echtgenoten onderling, maar over de vraag wat een buitenstaander mag aannemen.

Wie de zaak onder zich heeft, mag bevoegd worden geacht

Soms is voor een buitenstaander niet te zien wie van beiden mag beslissen over een roerende zaak die niet in een openbaar register staat, of over een recht aan toonder. Dan mag hij ervan uitgaan dat degene die het voorwerp of het papier feitelijk in handen heeft, daartoe ook bevoegd is. Wie dus een fiets, een laptop of een sieraad koopt van degene die het in handen heeft, hoeft niet naar de andere echtgenoot te vragen.

Voor registergoederen geldt dit niet: bij een woning of een geregistreerd schip is na te gaan hoe de verhoudingen liggen. Een auto is geen registergoed, ook niet met kenteken, en valt dus juist wel onder deze regel. Voor de woning die de echtgenoten samen bewonen en de zaken die daarbij horen, gelden bovendien de toestemmingsregels van artikel 1:88 BW.

Op tijd protesteren bij verstoring van het bestuur

Wordt een echtgenoot door een rechtshandeling van de ander gestoord in het bestuur van een goed, en komt die stoornis van een derde te goeder trouw, dan moet hij daar tijdig tegen opkomen. Blijft verzet uit binnen een redelijke termijn nadat hij van de stoornis op de hoogte raakte, dan verliest hij de bevoegdheid om er een einde aan te maken. Diezelfde bevoegdheid vervalt ook wanneer de derde hem een redelijke termijn stelt om haar te gebruiken en hij dat nalaat.

- Wat een redelijke termijn is: dat hangt af van het geval, van de aard van het goed en van wat er op het spel staat.

Vergoedingsvorderingen tegenover derden

Tussen echtgenoten kan een vordering ontstaan doordat vermogen van de een is gebruikt voor de ander of voor een gemeenschap. Onderling kan die vordering nog niet opeisbaar zijn. Tegenover een derde, bijvoorbeeld een schuldeiser die beslag legt, kan die niet-opeisbaarheid niet worden tegengeworpen. Zo wordt voorkomen dat echtgenoten met interne afspraken verhaal buiten bereik houden.

In de praktijk

Een man verkoopt de dure fotocamera die feitelijk van zijn vrouw is aan een handelaar. De handelaar kon niet zien wie er over de camera ging en mocht daarom aannemen dat de man bevoegd was. De koop blijft dan in stand.

Bewaar bij waardevolle spullen aankoopbewijzen op naam en wees alert als een ander over uw bezit beschikt. Snel en schriftelijk reageren maakt het later eenvoudiger om aan te tonen dat u tijdig bezwaar maakte.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 1:91 · Bestuur opdragen aan de andere echtgenoot Verder 1:92a · Scheiding van tafel en bed en de rechten van echtgenoten →