- Een verzoek tot gegrondverklaring van de inroeping van staat kan worden ingediend: a. door het kind zelf; b. door de erfgenamen van het kind, indien het kind gedurende zijn minderjarigheid of binnen drie jaren nadien is overleden.
- Indien het kind een verzoek als bedoeld in het eerste lid had ingediend, kunnen zijn erfgenamen de procedure voortzetten.
Boek 1 Artikel 211 (1:211 BW)
Inroeping van staat door het kind en zijn erfgenamen
Wettekst
Toelichting
De inroeping van staat is bedoeld om vast te laten stellen dat iemand werkelijk de afstammingspositie heeft die hij stelt te hebben. Dit artikel zegt wie daarmee naar de rechtbank kan stappen. In de eerste plaats is dat het kind zelf; het gaat immers om zijn eigen afstamming. Daarnaast kunnen zijn erfgenamen in twee situaties in beeld komen.
Het kind zelf
Het kind kan het verzoek op elk moment doen, ook als het al lang volwassen is; het artikel noemt geen termijn. Is het kind minderjarig, dan wordt het in de procedure vertegenwoordigd door een bijzondere curator die de rechtbank benoemt. Het verzoek strekt tot gegrondverklaring: de rechter stelt vast dat de staat die het kind inroept, hem werkelijk toekomt.
De erfgenamen
De erfgenamen van het kind kunnen zelf een verzoek indienen als het kind is overleden tijdens zijn minderjarigheid of binnen drie jaren daarna. Concreet betekent dat: het kind moet zijn overleden voor zijn eenentwintigste verjaardag. Overleed het kind op latere leeftijd zonder zelf een verzoek te hebben ingediend, dan geeft het eerste lid de erfgenamen geen eigen bevoegdheid meer.
Wie erfgenaam is, volgt uit het erfrecht. Dat kunnen familieleden zijn die van rechtswege erven, maar ook personen die het kind bij testament tot erfgenaam heeft benoemd.
Voortzetten van een lopende procedure
Had het kind zelf al een verzoek ingediend en overlijdt het tijdens de procedure, dan mogen de erfgenamen die procedure voortzetten. Het tweede lid stelt daarbij geen voorwaarde over de leeftijd waarop het kind is overleden. Een zaak die het kind zelf is begonnen, hoeft dus niet te eindigen door zijn overlijden; de uitkomst kan voor de nabestaanden van belang blijven, bijvoorbeeld voor de verdeling van een nalatenschap.
Een voorbeeld. Een jongvolwassene begint een procedure om zijn staat te laten vaststellen en overlijdt kort daarna bij een ongeval. Zijn erfgenamen kunnen de zaak afmaken. Was hij nooit begonnen en overleed hij op zijn veertigste, dan hadden zij het verzoek niet alsnog kunnen indienen.
In de praktijk
Verzamel documenten en verklaringen zo vroeg mogelijk, ook als u nog niet zeker weet of u een procedure wilt. U dient het verzoek in bij de rechtbank, waarvoor bijstand van een advocaat verplicht is. Bent u erfgenaam van een overleden kind, ga dan eerst na of een van de twee situaties uit dit artikel zich voordoet: overleed het kind voor zijn eenentwintigste, of was het zelf al een procedure begonnen? Alleen dan geeft dit artikel u een rol.