← Terug 1:66 · Trouwen bij volmacht Verder 1:68 · Godsdienstige plechtigheid en religieuze verbintenis →

Boek 1 Artikel 67 (1:67 BW)

Het jawoord en de huwelijksakte

Wettekst

  1. De aanstaande echtgenoten moeten ten overstaan van de ambtenaar van de burgerlijke stand en in tegenwoordigheid van de getuigen verklaren, dat zij elkander aannemen tot echtgenoten en dat zij getrouw alle plichten zullen vervullen, die door de wet aan de huwelijkse staat worden verbonden.
  2. Terstond nadat deze verklaring is afgelegd, verklaart de ambtenaar van de burgerlijke stand, dat partijen door de echt aan elkander zijn verbonden, en maakt hij daarvan in het daartoe bestemde register een akte op.

Toelichting

Dit is het artikel over het moment zelf. De aanstaande echtgenoten verklaren tegenover de ambtenaar van de burgerlijke stand en in het bijzijn van de getuigen dat zij elkaar tot echtgenoot nemen en dat zij de plichten zullen vervullen die de wet aan het huwelijk verbindt. Daarna spreekt de ambtenaar uit dat zij zijn getrouwd.

Wat u precies verklaart

De verklaring bestaat uit twee delen. U neemt elkaar aan als echtgenoot, en u zegt toe de plichten na te komen die de wet aan de huwelijkse staat verbindt. Die plichten staan elders in de wet omschreven; zo zijn echtgenoten elkaar getrouwheid, hulp en bijstand verschuldigd en moeten zij elkaar het nodige verschaffen.

De verklaring moet worden afgelegd waar de getuigen bij zijn. Zij zijn er om te kunnen bevestigen dat beide partners hun jawoord hebben gegeven. Volgens artikel 1:63 BW zijn bij de voltrekking ten minste twee en ten hoogste vier getuigen aanwezig.

De ambtenaar sluit het af

Het tweede lid begint met 'terstond': direct nadat de partners hun verklaring hebben afgelegd, verklaart de ambtenaar dat zij door de echt aan elkaar zijn verbonden. Tussen de twee verklaringen zit dus geen tussenstap of wachttijd. De feestelijke handelingen die volgen, zoals ringen of toespraken, hebben geen juridische betekenis.

De akte

De ambtenaar maakt van de voltrekking meteen een akte op in het daarvoor bestemde register. Die huwelijksakte is het bewijs van uw huwelijk. Daaruit blijkt later wie met wie, wanneer en waar is getrouwd; latere gebeurtenissen, zoals een echtscheiding, worden er als vermelding aan toegevoegd.

Het artikel beschrijft daarmee drie stappen in vaste volgorde: de verklaring van de aanstaande echtgenoten, de verklaring van de ambtenaar en het opmaken van de akte. De akte legt vast dat deze stappen hebben plaatsgevonden en is het stuk waarmee het huwelijk later wordt aangetoond.

Een voorbeeld. Een paar geeft in het bijzijn van twee getuigen het jawoord. De ambtenaar verklaart hen in de echt verbonden en maakt de akte op, die door beiden en door de getuigen wordt ondertekend. Later vragen zij een afschrift op voor de bank en voor de werkgever.

In de praktijk

Instanties vragen geregeld om een afschrift van de huwelijksakte; dat is na de voltrekking bij de gemeente op te vragen. Wie in het buitenland werkt of woont, kan bij de betrokken instantie nagaan of daar een gelegaliseerde of internationale versie van de akte nodig is. Afspraken over het vermogen van de echtgenoten worden vastgelegd bij de notaris, in huwelijkse voorwaarden, en maken geen deel uit van de ceremonie.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 1:66 · Trouwen bij volmacht Verder 1:68 · Godsdienstige plechtigheid en religieuze verbintenis →