← Terug 1:237 · Bekendmaking van handlichting in de Staatscourant Verder 1:239 · Voor welke minderjarigen de raad mag optreden →

Boek 1 Artikel 238 (1:238 BW)

Eén raad voor de kinderbescherming en zijn taak

Wettekst

  1. Er is één raad voor de kinderbescherming.
  2. De wet bepaalt de taken en bevoegdheden van de raad voor de kinderbescherming. Deze worden door de raad voor de kinderbescherming namens onze Minister van Justitie uitgevoerd.
  3. Ten behoeve van de vervulling van zijn taak houdt de raad zich in ieder geval op de hoogte van de ontwikkeling van de kinderbescherming, bevordert hij de samenwerking met de instellingen van kinderbescherming en jeugdhulpverlening en dient hij op verzoek of uit eigen beweging autoriteiten en instellingen van advies.
  4. Zijn bemoeiingen laten de godsdienstige of levensbeschouwelijke grondslag van de instellingen van kinderbescherming onverlet.
  5. Bij algemene maatregel van bestuur worden de zetel, de werkwijze, voor zover het de samenwerking met de gecertificeerde instelling, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, betreft en de organisatie van de raad geregeld.

Toelichting

Dit artikel geeft de raad voor de kinderbescherming zijn plaats in het stelsel. Er is één zo'n raad voor het hele land, met werkeenheden verspreid over de arrondissementen. Welke taken en bevoegdheden de raad heeft, staat niet hier maar in de wetten die hem die taken opdragen; de raad voert ze uit namens de minister van Justitie.

Eén organisatie, geen losse instanties

Dat de wet spreekt van één raad is geen formaliteit. Het betekent dat een gezin niet met verschillende, van elkaar onafhankelijke raden te maken kan krijgen en dat een dossier van de ene naar de andere werkeenheid kan verhuizen zonder dat de bevoegdheid verandert. Zetel, organisatie en de manier waarop de raad samenwerkt met de gecertificeerde instelling uit de Jeugdwet zijn geregeld bij algemene maatregel van bestuur.

Wat de raad wel en niet doet

De raad onderzoekt en verzoekt; hij beslist niet. Dat onderscheid is voor ouders het belangrijkst om vast te houden:

  • Onderzoek. De raad brengt de situatie van een kind in kaart, spreekt met ouders, het kind en betrokken hulpverleners en legt zijn bevindingen vast.
  • Verzoek aan de rechter. Vindt de raad een maatregel nodig, dan legt hij dat voor aan de rechter. Alleen de rechter kan een ondertoezichtstelling, een uithuisplaatsing of een gezagsmaatregel opleggen.

- Advies. De raad adviseert autoriteiten en instellingen, op hun verzoek of uit zichzelf, en houdt zich op de hoogte van de ontwikkelingen in de kinderbescherming.

Levensbeschouwing van instellingen

De wet zegt uitdrukkelijk dat de bemoeienis van de raad de godsdienstige of levensbeschouwelijke grondslag van instellingen van kinderbescherming onaangetast laat. De raad kijkt naar wat een kind nodig heeft en niet naar de signatuur van de instelling waarmee hij samenwerkt.

Een voorbeeld

Een school maakt zich zorgen over een leerling en meldt dat. De raad onderzoekt, spreekt met beide ouders en met het kind, en concludeert dat vrijwillige hulp via de gemeente voorlopig volstaat. Hij legt dan niets aan de rechter voor. Blijkt bij een tweede onderzoek dat de ontwikkeling van het kind alsnog ernstig in gevaar komt, dan kan hij de kinderrechter om een maatregel vragen.

In de praktijk

Krijgt u bericht dat de raad een onderzoek start, dan bent u geen verdachte en staat er nog niets vast. U mag uw kant van het verhaal geven, u mag iemand meenemen naar het gesprek en u krijgt het conceptrapport te zien voordat het naar de rechter gaat. Zit u met vragen over de procedure, dan kunnen het Juridisch Loket of een advocaat u uitleggen wat er van u wordt verwacht.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 1:237 · Bekendmaking van handlichting in de Staatscourant Verder 1:239 · Voor welke minderjarigen de raad mag optreden →