← Terug 1:29a · Samenstelling en benoeming van de leden Verder 1:29c · Verplicht advies bij twijfel over een buitenlands gegeven →

Boek 1 Artikel 29b (1:29b BW)

De adviestaak van de Commissie

Wettekst

  1. De Commissie brengt op verzoek van een ambtenaar van de burgerlijke stand of een ander bestuursorgaan advies uit over vragen betreffende de rechtstoepassing in zaken van burgerlijke staat of nationaliteit.
  2. Indien een advies van algemeen belang is, wordt het openbaar gemaakt. De Commissie bepaalt de wijze van openbaarmaking.

Toelichting

De Commissie van advies bestaat om lastige vragen te beantwoorden die aan het loket van de burgerlijke stand of bij een ander overheidsorgaan opkomen. Artikel 1:29b BW beschrijft wat zij doet: adviseren over de toepassing van het recht in zaken van burgerlijke staat of nationaliteit, op verzoek, en niet uit eigen beweging.

Wie om advies kan vragen

Twee soorten aanvragers. De ambtenaar van de burgerlijke stand, die met akten en registers werkt, en een ander bestuursorgaan dat op zijn terrein tegen zo'n vraag aanloopt. Bij hen legt de wet de mogelijkheid om advies te vragen; een eigen ingang voor de burger wijst zij niet aan. Loopt uw aanvraag vast, dan kunt u de behandelende instantie wel vragen om het advies in te winnen.

Waarover geadviseerd wordt

Het gaat om vragen van rechtstoepassing: hoe de regels in een concreet geval moeten worden begrepen. Denk aan de vraag welke waarde een buitenlands stuk heeft, hoe een naam in de registers moet worden opgenomen, of hoe een afstammingsvraag doorwerkt in de nationaliteit van een kind.

Wat de Commissie niet doet, is beslissen. Zij is geen rechter en geen tweede loket. Het advies helpt de ambtenaar of het bestuursorgaan om tot een beslissing te komen; die beslissing blijft van de instantie zelf, en de burger die het daar niet mee eens is, kan naar de rechter.

Adviezen die openbaar worden

Is een advies van algemeen belang, dan wordt het openbaar gemaakt. De Commissie bepaalt zelf op welke manier dat gebeurt. Daarmee werken adviezen door buiten de zaak waarin ze zijn gegeven: andere gemeenten kunnen ze raadplegen en hoeven dezelfde vraag niet opnieuw te stellen.

Voor burgers heeft dat een praktisch voordeel. Een openbaar advies over een terugkerende kwestie maakt het waarschijnlijker dat gemeenten dezelfde vraag hetzelfde beantwoorden, ongeacht waar u woont.

Een voorbeeld. Een gemeente krijgt een buitenlandse akte voorgelegd waaruit een gegeven zou moeten blijken, maar het stuk wijkt af van wat de ambtenaar kent. Hij vraagt advies. Blijkt de vraag breder te spelen, dan kan het advies openbaar worden gemaakt en helpt het ook andere gemeenten verder.

In de praktijk

Wordt uw zaak aangehouden omdat de gemeente advies inwint, vraag dan wanneer het verzoek is verstuurd en houd contact. Vraag na afloop om een afschrift van het advies. Volgt de gemeente het advies en pakt dat voor u verkeerd uit, dan blijft de weg naar de rechtbank open; het advies is dan een belangrijk stuk voor de onderbouwing van uw verzoek.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 1:29a · Samenstelling en benoeming van de leden Verder 1:29c · Verplicht advies bij twijfel over een buitenlands gegeven →