Boek 1 Artikel 19k (1:19k BW)

Wie in Nederland zijn gewone verblijfplaats heeft, kan bij de ambtenaar van de burgerlijke stand van zijn woonplaats een attestatie de vita vragen: een verklaring dat hij in leven is. Die verklaring wordt opgesteld volgens het model van een internationale overeenkomst over dit onderwerp, waardoor zij ook in andere aangesloten landen zonder vertaling wordt aanvaard.

Waarvoor u het stuk nodig heeft

Buitenlandse pensioenfondsen, verzekeraars en uitkeringsinstanties vragen met enige regelmaat om bewijs dat de rechthebbende nog leeft, voordat zij blijven uitkeren. Ook bij lijfrentes en bij bepaalde uitkeringen uit een nalatenschap wordt erom gevraagd. De attestatie de vita is precies daarvoor bedoeld: zij bewijst niets anders dan dat u op de dag van afgifte in leven was.

Hoe u het aanvraagt

U verschijnt in persoon bij de ambtenaar van de burgerlijke stand van uw woonplaats, of bij de daartoe bevoegde diplomatieke of consulaire autoriteit. Alleen als u werkelijk niet in staat bent te komen, kan daarvan worden afgeweken. U toont uw identiteit met een document dat de Wet op de identificatieplicht aanwijst. Dat u er zelf moet zijn is de kern van de zaak: de ambtenaar stelt vast dat u er bent.

Geldigheid, taal en vertaling

De attestatie de vita is zes maanden geldig, gerekend vanaf de datum van afgifte. Zij is vrijgesteld van vertaling en legalisatie en van soortgelijke formaliteiten, zodat u geen aparte stappen hoeft te zetten voor gebruik in het buitenland. Het stuk wordt afgegeven in het Nederlands en het Frans.

Op verzoek krijgt u er bovendien een lijst van de gebruikte coderingen met een vertaling in de taal van het land waar u het stuk gebruikt, of een vertaling in de taal van de landen die bij de overeenkomst partij zijn. Andersom kan iedere belanghebbende een in een aangesloten land afgegeven attestatie de vita in Nederland laten voorzien van een vertaling van de coderingen of van het hele stuk.

Een voorbeeld. Een vrouw ontvangt een aanvullend pensioen uit een ander Europees land. Elk jaar krijgt zij het verzoek te bewijzen dat zij nog leeft. Zij gaat met haar paspoort naar het gemeentehuis, krijgt de attestatie de vita mee en stuurt die op. Vertalen of legaliseren hoeft niet.

In de praktijk

Let op de geldigheidsduur van zes maanden: vraag het stuk pas aan als u het nodig heeft, anders is het bij aankomst mogelijk al verlopen. Vraag meteen om de vertaling van de coderingen als het land daarom zou kunnen vragen. Gemeenten brengen voor de afgifte meestal leges in rekening.

Kunt u door ziekte of ouderdom niet naar het loket komen, meld dat dan vooraf; er is een uitzondering voor wie in de onmogelijkheid verkeert te verschijnen, en gemeenten kunnen aangeven hoe zij dat oplossen. Voor een verklaring die alleen in Nederland wordt gebruikt volstaat vaak een eenvoudiger bewijs van in leven zijn uit de basisregistratie personen.