Boek 1 Artikel 131 (1:131 BW)

Echtgenoten die niet in gemeenschap van goederen zijn getrouwd, hebben ieder hun eigen vermogen. Na jaren samenleven is vaak niet meer te achterhalen wie wat heeft gekocht. Voor dat probleem geeft de wet een oplossing: kan geen van beiden zijn recht op een zaak bewijzen, dan wordt aangenomen dat die zaak ieder voor de helft toebehoort.

Waarvoor het vermoeden geldt

Het gaat om een recht aan toonder of om een zaak die geen registergoed is. Denk aan de inboedel, sieraden, apparatuur en gereedschap. Voor registergoederen, zoals een woning, geldt het niet: daar is uit de registers te achterhalen wie eigenaar is.

Het is een terugvaloptie

Het vermoeden komt pas in beeld als bewijs echt ontbreekt. Wie een aankoopnota, een garantiebewijs, een bankafschrift of een schenkingsakte heeft, kan gewoon aantonen dat de zaak van hem is. Pas als beiden met lege handen staan, deelt de wet de zaak in tweeën.

• Bewaar bonnen van grotere aankopen, ook van cadeaus die u kreeg.
• Leg vast wat u meebracht in het huwelijk, bij voorkeur met een lijst bij de huwelijkse voorwaarden.

- Betaal met traceerbaar geld: een overboeking van uw eigen rekening zegt achteraf meer dan contant geld.

Niet ten nadele van schuldeisers

Het vermoeden werkt niet ten nadele van de schuldeisers van de echtgenoten. Een echtgenoot kan zich er dus niet op beroepen om een zaak half buiten verhaal te houden. Voor de schuldeiser gelden de gewone regels van bewijs en verhaal.

In de praktijk

Een stel dat op huwelijkse voorwaarden is getrouwd, gaat na twintig jaar uit elkaar. Over de inboedel ontstaat ruzie: wie kocht de eettafel, de piano en het gereedschap. Van de piano is nog een factuur op naam; die blijft van haar. Voor de tafel en het gereedschap zijn geen papieren meer. Die gelden dan als eigendom van ieder voor de helft en moeten dus worden verdeeld of verrekend.

Maak bij het uit elkaar gaan eerst samen een lijst van wat er is en zoek per post op welke bewijzen er zijn. Dat kost een middag, maar het scheelt een discussie die anders per stuk moet worden gevoerd.