Boek 1 Artikel 358 (1:358 BW)

Een voogd maakt kosten voor het kind waarover hij het gezag heeft en soms ook voor het beheer van diens vermogen. Dit artikel regelt drie dingen: welke uitgaven hij bij de minderjarige in rekening mag brengen, wanneer hij die niet tot op de cent hoeft te verantwoorden, en of hij zelf betaald krijgt voor zijn werk.

Welke uitgaven mogen

De maatstaf is drieledig: de uitgave moet noodzakelijk, betamelijk en behoorlijk gerechtvaardigd zijn. Dat betekent dat er een echte reden voor moet zijn, dat de omvang past bij de situatie van dit kind en dit vermogen, en dat de voogd kan uitleggen waarom hij het geld zo heeft besteed. Uitgaven die vooral de voogd of het huishouden van de voogd ten goede komen, vallen daarbuiten.

Een vast jaarbedrag

De kantonrechter kan een bedrag vaststellen dat per jaar mag worden besteed aan de verzorging en opvoeding van het kind of aan de kosten van het beheer van zijn vermogen. Is zo'n bedrag bepaald, dan hoeft de voogd de besteding daarvan niet gespecificeerd te verantwoorden. Dat scheelt een bonnetjesadministratie voor dagelijkse dingen als kleding, sport en schoolspullen. Boven dat bedrag geldt de gewone verantwoordingsplicht onverkort.

Krijgt de voogd betaald

Het uitgangspunt is dat een voogd geen loon voor zichzelf berekent. Daarop bestaan twee uitzonderingen.

• Toekenning door de kantonrechter. Hij kan een beloning ten laste van de minderjarige toekennen als hij dat redelijk vindt gezien de zwaarte van het bewind. Een omvangrijk of ingewikkeld vermogen kan dat rechtvaardigen.

- Benoeming door een ouder. Is de voogd bij akte door een ouder benoemd en is daarin een beloning vastgelegd, dan mag hij die berekenen.

Een voorbeeld

Een oudere zus is voogd over haar minderjarige broer. Hij heeft een levensverzekering uitgekeerd gekregen die op een aparte rekening staat. De kantonrechter stelt een jaarbedrag vast voor zijn verzorging en opvoeding; daarbinnen kan zij zonder verdere specificatie kleding, een fiets en het schoolgeld betalen. Wil zij een dure taalreis uit het vermogen betalen, dan valt dat buiten het jaarbedrag en moet zij dat apart kunnen onderbouwen. Voor haar eigen tijd rekent zij niets, tenzij de kantonrechter haar een beloning toekent.

In de praktijk

Houd het geld van het kind en uw eigen geld strikt gescheiden en betaal kosten van het kind rechtstreeks van diens rekening. Bewaar bonnen voor alles wat buiten een vastgesteld jaarbedrag valt en leg bij grotere uitgaven kort vast waarom ze nodig waren. Twijfelt u of iets nog binnen de maatstaf valt, vraag het dan vooraf aan de kantonrechter; hij kan een uitgave ook in een aanwijzing of machtiging inkaderen (artikel 1:356 BW). Wat u bij het kind in rekening brengt, komt terug in de rekening die u moet indienen (artikel 1:359 BW).