Boek 1 Artikel 265f (1:265f BW)

Als een kind uit huis is geplaatst, kan het contact met de ouders soms in de weg staan aan waarvoor de plaatsing bedoeld was. Dit artikel geeft de gecertificeerde instelling de bevoegdheid om dat contact voor de duur van de uithuisplaatsing te beperken, maar alleen voor zover dat in verband met die plaatsing noodzakelijk is, en met een duidelijke route naar de rechter.

Wat de instelling mag beperken

Het gaat om de contacten tussen het kind en een ouder die het gezag heeft. Beperken is niet hetzelfde als afsnijden: de instelling kan bijvoorbeeld bepalen dat bezoek begeleid plaatsvindt, hoe vaak het is, of op welke plaats. De maatstaf is telkens de noodzaak in verband met de uithuisplaatsing; komt die noodzaak te vervallen, dan hoort de beperking te verdwijnen.

De vorm: een schriftelijke aanwijzing

De beslissing van de instelling geldt als een schriftelijke aanwijzing. Dat is geen formaliteit, want daaraan hangt de rechtsbescherming:

• De beslissing staat op papier, met de reden erbij, zodat duidelijk is waar u het mee eens of oneens bent.
• U kunt de kinderrechter vragen de aanwijzing geheel of gedeeltelijk vervallen te verklaren, zoals bij elke schriftelijke aanwijzing.

- U kunt de instelling vragen haar beslissing wegens gewijzigde omstandigheden in te trekken.

Wat de kinderrechter kan doen

Bijzonder aan dit artikel is dat de kinderrechter zich niet hoeft te beperken tot het schrappen van de aanwijzing. Hij kan zelf een contactregeling vaststellen zoals hem in het belang van de minderjarige wenselijk voorkomt. Er komt dus niet alleen een oordeel over wat niet mag, maar ook een werkbare regeling voor de tijd daarna.

Een voorbeeld

Een zoon van elf woont in een gezinshuis. Zijn vader belt hem dagelijks laat op de avond, waardoor de jongen onrustig wordt en slecht slaapt. De instelling beperkt het telefonisch contact tot vaste momenten en legt dat schriftelijk vast. De vader is het er niet mee eens en legt de aanwijzing voor aan de kinderrechter, die vervolgens zelf een belregeling vaststelt.

In de praktijk

Vraag altijd om de beslissing op papier en om de reden erbij; zonder schriftelijke aanwijzing valt er weinig aan te vechten. Houd bij hoe de contactmomenten verlopen, want dat is het materiaal waarmee u later kunt onderbouwen dat een ruimere regeling verantwoord is. Een advocaat of een vertrouwenspersoon van de jeugdhulp kan u helpen bij het formuleren van uw verzoek.