Boek 1 Artikel 265d (1:265d BW)

Een uithuisplaatsing hoort niet langer te duren dan nodig is. Dit artikel geeft de gecertificeerde instelling de bevoegdheid haar te beëindigen zodra zij niet langer noodzakelijk is en het belang van het kind zich niet tegen beëindiging verzet, en geeft de ouder met gezag, het kind van twaalf jaar of ouder en de verzorger een eigen ingang om beëindiging of bekorting te vragen. Blijft de instelling weigeren, dan kan de kinderrechter beslissen.

Wanneer de instelling zelf beëindigt

De instelling kan de uithuisplaatsing beëindigen als die niet langer noodzakelijk is voor de verzorging en opvoeding van het kind of voor het onderzoek waarvoor de machtiging was gegeven. Dat alleen is niet genoeg: daarnaast mag het belang van het kind zich niet tegen beëindiging verzetten. Beide voorwaarden moeten dus zijn vervuld. Voor deze beslissing is geen verzoek van wie dan ook nodig; de instelling kan haar uit eigen beweging nemen.

Wie om beëindiging kan vragen

Het tweede lid noemt de personen die de instelling kunnen vragen in te grijpen: de ouder die met het gezag is belast, de minderjarige zelf zodra hij twaalf jaar of ouder is, en degene die het kind als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt. Een kind dat jonger is dan twaalf, kan dit verzoek niet zelf doen. Voorwaarde is in alle gevallen dat er sprake is van gewijzigde omstandigheden.

Er kan om drie dingen worden gevraagd: de uithuisplaatsing te beëindigen, de duur ervan te bekorten, of af te zien van een verhuizing van het kind naar een andere plek die de machtiging toestaat. Die laatste mogelijkheid vervalt zodra voor die wijziging van verblijfplaats al toestemming is gegeven op grond van artikel 1:265i BW.

De termijn van twee weken

De instelling moet binnen twee weken na ontvangst van het verzoek schriftelijk beslissen. Blijft een beslissing uit, dan geldt dat volgens de wet als een afwijzing; wachten op een brief is dus niet nodig. Is het verzoek afgewezen, uitdrukkelijk of doordat de instelling zweeg, dan kan de verzoeker de kinderrechter vragen de machtiging geheel of gedeeltelijk in te trekken of de duur ervan te bekorten. Daarvoor gelden dezelfde regels als bij het vervallen verklaren van een schriftelijke aanwijzing: het verzoek moet binnen twee weken bij de rechter liggen, gerekend vanaf de dag nadat de instelling haar beslissing heeft verstuurd of overhandigd, en wie buiten eigen schuld te laat is, wordt daarop niet afgerekend.

Een voorbeeld

Een vader is verhuisd, heeft zijn verslaving achter zich gelaten en volgt begeleiding. Hij vraagt de instelling de uithuisplaatsing van zijn dochter te beëindigen. De instelling vindt het te vroeg en wijst het verzoek schriftelijk af. Hij legt de zaak voor aan de kinderrechter, die zelf beoordeelt of de machtiging nog nodig is of dat de duur in elk geval kan worden bekort.

In de praktijk

Dien uw verzoek schriftelijk in en beschrijf concreet wat er is veranderd sinds de plaatsing; de wet vraagt immers om gewijzigde omstandigheden. Hoort u binnen twee weken niets, dan hoeft u niet te blijven aandringen: u kunt zich dan tot de kinderrechter wenden met het verzoek de machtiging in te trekken of te bekorten. Een jongere die twaalf is geworden, heeft dezelfde ingang als de ouder met gezag en de verzorger. Voor ondersteuning bij het opstellen van zijn verzoek kan hij onder meer terecht bij een vertrouwenspersoon van de jeugdhulp.