Boek 6 Artikel 230f (6:230f BW)

Artikel 6:230f BW is een delegatiebepaling. Het geeft de regering de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen ter uitvoering van besluiten die op grond van de Europese dienstenrichtlijn worden genomen. Het artikel bevat zelf dus geen verplichting voor dienstverleners of rechten voor afnemers; het schept alleen de bevoegdheid om die er zo nodig bij te maken.

Wat een algemene maatregel van bestuur is

Een algemene maatregel van bestuur is een besluit van de regering waarin algemeen verbindende voorschriften staan. Zo'n maatregel wordt niet door het parlement vastgesteld, maar krijgt zijn grondslag in een wet die daarvoor de ruimte geeft. Die ruimte is er alleen als de wet dat uitdrukkelijk bepaalt, en dat is precies wat dit artikel doet voor dit onderwerp.

Waarom de wetgever dit doet

De informatieplichten in deze afdeling zijn de uitwerking van Europese regels. Wat er op Europees niveau wordt besloten, kan in de loop van de tijd worden aangevuld of verfijnd. Zou daarvoor telkens een wetswijziging nodig zijn, dan zou de aanpassing traag verlopen en zou Nederland zijn verplichtingen te laat nakomen. Met een delegatiebepaling kan dat sneller, terwijl de hoofdregels wel in de wet zelf blijven staan.

De grenzen van de bevoegdheid

De bevoegdheid is niet onbegrensd. Zij reikt niet verder dan de uitvoering van besluiten die worden genomen op grond van één bepaald onderdeel van de dienstenrichtlijn, te weten artikel 22, zesde lid, daarvan. Voor besluiten die op andere onderdelen van die richtlijn berusten, en dus ook voor het naar eigen inzicht toevoegen van nieuwe verplichtingen, geeft dit artikel geen grondslag. Blijft een maatregel binnen die grens, dan geldt hij naast de verplichtingen die in deze afdeling zelf staan. Wordt er geen maatregel vastgesteld, dan verandert er niets aan de bestaande informatieplichten.

Wat dit betekent voor de praktijk

Voor de dienstverlener betekent dit dat de wet niet altijd het volledige beeld geeft: er kan aanvullende regelgeving bestaan die op hetzelfde onderwerp ziet. Voor de afnemer verandert er in de dagelijkse praktijk weinig, omdat zijn aanspraken volgen uit de voorgaande artikelen. Wie de eisen voor een bepaalde branche wil kennen, doet er goed aan zowel de wet als eventuele uitvoeringsregels te bekijken.

In de praktijk

Bepalingen als deze worden bij het lezen van een wetboek gemakkelijk overgeslagen, maar zij verklaren waarom een onderwerp soms op twee plaatsen is geregeld. Loopt u tegen een verplichting aan die niet in de wettekst staat maar wel wordt tegengeworpen, kijk dan of zij haar grondslag vindt in een bepaling als deze. En bedenk dat de kern voor het dagelijks gebruik in de voorgaande artikelen staat: de gegevens die u moet geven, de manier waarop en het moment waarop.