In deze afdeling wordt verstaan onder: a. personen met een handicap: personen met langdurige fysieke, mentale, intellectuele of zintuiglijke beperkingen die in hun interactie te kampen hebben met diverse drempels die hen kunnen beletten volledig, effectief en op voet van gelijkheid met anderen in de samenleving te participeren; b. dienst: dienst als bedoeld in artikel 230a; c. dienstverlener: natuurlijke of rechtspersoon die een dienst verleent op de markt van de Unie of aanbiedt consumenten in de Unie een dienst te verlenen; d. consument: natuurlijke persoon die een e-handelsdienst afneemt voor andere doeleinden dan zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit; e. handelsdiensten: diensten die worden verleend op afstand, via websites en diensten op basis van mobiele apparaten, langs elektronische weg en op individueel verzoek van een consument met het oog op het sluiten van een overeenkomst; f. richtlijn (EU) 2019/882: Richtlijn (EU) 2019/882 van het Europees Parlement en de Raad van 17 april 2019 betreffende de toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten (PbEU 2019, L 151).
Artikel 6:230fa BW: De begrippen bij toegankelijke elektronische handel
De begrippen bij toegankelijke elektronische handel
Wettekst
Toelichting
Artikel 6:230fa BW opent de afdeling die eist dat elektronische handel toegankelijk is voor mensen met een beperking. Ook deze afdeling begint met begrippen, omdat zij een Europese richtlijn over toegankelijkheidsvoorschriften voor producten en diensten uitvoert. De omschrijvingen bepalen wie zich aan de voorschriften moet houden en wie ervan profiteert.
Personen met een handicap
Het begrip is ruim omschreven. Bedoeld zijn mensen bij wie een langdurige lichamelijke, verstandelijke, psychische of zintuiglijke beperking in het contact met hun omgeving leidt tot drempels, waardoor zij niet op gelijke voet met anderen kunnen meedoen. Het accent ligt dus niet op de aandoening zelf, maar op de drempels die iemand tegenkomt. Een website die alleen met een muis te bedienen is of die met een schermlezer onleesbaar blijft, is zo'n drempel.
Dienstverlener en consument
Een dienstverlener is hier de natuurlijke persoon of rechtspersoon die op de markt van de Unie een dienst verleent of aanbiedt die aan consumenten te verlenen. Consument is de natuurlijke persoon die een elektronische handelsdienst afneemt voor doeleinden buiten zijn handel, bedrijf, ambacht of beroep. De bescherming is dus gericht op particulieren; wie zakelijk inkoopt kan zich op deze afdeling niet beroepen.
Wat een handelsdienst is
Bedoeld is de dienst die op afstand wordt aangeboden en digitaal wordt afgenomen, via een website of een app op een telefoon of tablet, waarbij de klant zelf het initiatief neemt en het doel is dat er een overeenkomst wordt gesloten. Daarmee is het bereik afgebakend tot online verkoop en boekingen: het bestelproces zelf moet toegankelijk zijn. Voor het begrip dienst sluit dit artikel aan bij de omschrijving uit de afdeling over informatieplichten.
Een voorbeeld
Iemand die slechtziend is, wil online een treinkaartje of een paar schoenen bestellen en gebruikt daarvoor een schermlezer. Zijn de knoppen niet van tekst voorzien en is het bestelformulier alleen visueel te volgen, dan kan hij de overeenkomst niet zelfstandig sluiten. Dat is precies de situatie waarvoor deze afdeling is geschreven: hij is een consument, de webwinkel is dienstverlener en het bestelproces is een elektronische handelsdienst.
In de praktijk
Deze bepaling regelt op zichzelf nog niets, maar zij bepaalt de reikwijdte van de verplichtingen die erop volgen. Voor ondernemers is het de eerste vraag of zij onder deze omschrijvingen vallen: verkoopt u online aan particulieren, dan is het antwoord in beginsel ja, waarna de vervolgvraag is of een van de uitzonderingen geldt. Voor consumenten met een beperking geeft de afdeling een aanknopingspunt om te eisen dat een webwinkel bruikbaar is, en niet alleen mooi.