Artikel 6:230fc BW: Uitzonderingen op de toegankelijkheidsplicht

Artikel 6:230fc BW geeft de grenzen van de toegankelijkheidsplicht uit het vorige artikel. Er zijn twee soorten uitzonderingen: één die op de omvang van de onderneming ziet, en één die per geval moet worden beoordeeld. Daarnaast bevat het artikel een regel die misbruik van de tweede uitzondering tegengaat.

De kleine onderneming

De verplichting geldt niet voor ondernemingen met minder dan tien werknemers waarvan de jaaromzet of het jaarlijkse balanstotaal niet meer bedraagt dan twee miljoen euro. Beide voorwaarden gelden naast elkaar: het gaat om kleine bedrijven in personeel én in omvang. Wie groeit boven die grenzen, valt gewoon onder de verplichting. De uitzondering betekent overigens niet dat toegankelijkheid dan zinloos is; zij betekent alleen dat de wet haar niet afdwingt.

Fundamentele wijziging

De voorschriften gelden verder alleen voor zover naleving geen ingrijpende aanpassing van de dienst vergt die de wezenlijke aard ervan verandert. Het gaat dan om een aanpassing die de dienst tot iets anders maakt dan hij is, niet om het feit dat er werk of geld mee gemoeid is. Die lat ligt hoog: dat een website moet worden herbouwd, maakt van een webwinkel nog geen andere dienst.

Onevenredige last

De tweede grens is dat de naleving geen onevenredige last voor de dienstverlener mag opleveren. Ook dat is geen vrijbrief. Er moet een verhouding worden gelegd tussen de kosten en inspanning aan de ene kant en de omvang en de middelen van de onderneming en het belang voor mensen met een beperking aan de andere kant. Wie zich hierop beroept, moet dat kunnen onderbouwen; het is geen verklaring die op eigen zeggen wordt aangenomen.

Het derde lid sluit het beroep op de onevenredige last uit voor dienstverleners die voor het verbeteren van de toegankelijkheid financiering van buiten hun eigen middelen krijgen, of dat nu publiek of particulier geld is. Wie subsidie of andere externe steun ontvangt om dit juist mogelijk te maken, kan niet tegelijk volhouden dat het te zwaar is.

Een voorbeeld

Een webwinkel met zes medewerkers en een omzet van anderhalf miljoen euro valt buiten de verplichting. Groeit dat bedrijf naar vijftien medewerkers, dan geldt de plicht wel. Meent het dan dat de aanpassing van zijn bestelproces een onevenredige last is, dan zal het dat met cijfers moeten laten zien, en dat argument vervalt zodra het voor die aanpassing subsidie ontvangt.

In de praktijk

Voor consumenten is het goed te weten dat niet elke winkel onder de plicht valt, maar dat de uitzondering smal is en aan harde grenzen is gebonden. Voor ondernemers loont het de eigen positie vast te leggen: hoeveel medewerkers, welke omzet, en als u zich op een uitzondering beroept, waarom. Zonder die onderbouwing houdt een beroep op de tweede uitzondering geen stand.